Złote Światło Gaśnie (Version 2)

Intro

(Ciche, melancholijne pianino)

(Miękki, przestrzenny pogłos)

Verse 1: Delikatny, bliski wokal

Złote światło gaśnie gdzieś na krawędzi dnia,

Woda zmywa z dłoni każdy niepewny ślad.

Zostawiam na brzegu to, co ciążyło mi,

Płynę w stronę miejsc, gdzie nie liczy się już nic.

Pre-Chorus: Rosnące napięcie, ciche smyczki

Wiatr we włosach, cichy szept,

Odbicie nieba w tafli szkła.

Z każdym oddechem czuję, że...

Rozpływa się ten stary świat.

Chorus: Czysty, potężny, anielski wokal

I tylko ja, i ten bezkresny błękit,

Gdzie horyzont z morzem w jedno chce się spleść!

Nie muszę walczyć z nurtem, odpuszczam każdy lęk,

Na otwartych wodach w końcu odnajduję sens.

(Odnajduję sens...)

Verse 2: Nieco szybsze tempo, akustyczna gitara i pianino

Kompas w mojej głowie dawno zgubił już swój rytm,

Ale dzisiaj wcale nie potrzebuję go, by żyć.

Dryfuję spokojnie, chłonę każdą morską milę,

Zatrzymuję w kadrze te najpiękniejsze chwile.

Pre-Chorus: Pełniejsze instrumentarium

Wiatr we włosach, cichy szept,

Odbicie nieba w tafli szkła.

Z każdym oddechem czuję, że...

Rozpływa się ten stary świat!

Chorus: Czysty, potężny, anielski wokal

I tylko ja, i ten bezkresny błękit,

Gdzie horyzont z morzem w jedno chce się spleść!

Nie muszę walczyć z nurtem, odpuszczam każdy lęk,

Na otwartych wodach w końcu odnajduję sens.

Bridge: Wysokie rejestry wokalne, kinowe smyczki

Zabierz mnie tam, gdzie woda jest spokojna!

Gdzie każda fala zmywa dawny żal!

(Aaa-aaa-aaa!)

Więcej przestrzeni, mniej na ramionach,

Zostawiam za sobą ten ląd!

Final Chorus: Maksymalne emocje, wielka przestrzeń instrumentalna

I tylko ja, i ten bezkresny błękit!

Gdzie horyzont z morzem w jedno chce się spleść!

Nie muszę walczyć z nurtem, odpuszczam każdy lęk,

Na otwartych wodach w końcu odnajduję sens!

Outro: Wyciszenie do samego pianina

(Odnajduję sens...)

Na otwartych wodach...

End