Światło na Ścianie (wersja 2)

Intro

(The mechanical "click-creak" of a plastic gear turning a film strip)

Verse 1

Zgasły światła w całym pokoju, zasłony szczelnie skryły noc

Na drzwiach od szafy matka przypięła białe prześcieradło szpilkami

Ojciec postawił na stole nasz rzutnik „Ania”, ten plastikowy cud

I nagle snop jasnego światła przeciął mrok nad naszymi głowami

W obiektywie zakręcił powoli, łapiąc ostrość na szorstkim płótnie

W powietrzu uniósł się zapach nagrzanej lampy i kurzu z ubiegłych lat

Wsuwał w szczelinę wąską kliszę, co szeleściła cicho i dumnie

By z każdym obrotem pokrętła otwierać przed nami zupełnie inny świat

Pre-Chorus

„Nie trzymaj za długo na jednym obrazku, bo stopi się klisza!” – wołał brat

Gdy czytany przez mamę szeptem tekst uciszał cały nasz dziecięcy płacz

Chorus

Ooo, rdzawy blues z domowego rzutnika bajek na ścianie!

Gdzie prosty slajd miał większą moc niż dzisiejsze trójwymiarowe granie

Ten ciepły szum małego silnika, te kolory malowane na prześcieradle

Były jak bilet do nieba, w którym wszystko wydawało się ładne

Mieliśmy tak niewiele, żarówkę w plastiku i białe płótno zamiast kina...

Dlaczego dziś przy wielkich ekranach tak rzadko ta bliskość się zaczyna?

Verse 2

Mój kumpel opowiadał mi wczoraj, że wciąż ma w piwnicy te małe pudełka

Okrągłe, plastikowe tubki, w których śpią zwinięte w rulon sny

Z blaknącym napisem „Koziołek Matołek” czy „Sierotka Marysia”

Które kiedyś gasiły nasze codzienne, dziecięce i dorosłe łzy

Dziś puszczasz dzieciom bajki w wysokiej rozdzielczości, na tablecie

Każde z nich siedzi samo w kącie, wpatrzone w zimny, świecący lód

Nikt nie musi już czytać na głos, nikt nie kręci plastikową rolką

Zniknęło to wspólne czekanie na ścianie na ten mały, prosty cud

Chorus

Ooo, rdzawy blues z domowego rzutnika bajek na ścianie!

Gdzie prosty slajd miał większą moc niż dzisiejsze trójwymiarowe granie

Ten ciepły szum małego silnika, te kolory malowane na prześcieradle

Były jak bilet do nieba, w którym wszystko wydawało się ładne

Mieliśmy tak niewiele, żarówkę w plastiku i białe płótno zamiast kina...

Dlaczego dziś przy wielkich ekranach tak rzadko ta bliskość się zaczyna?

Guitar Solo

(Screaming tube distortion, long crying bends, dramatic delays)

(Harmonica and accordion weave together, warm, flickering like a light on a wall)

Bridge

Ojciec wyłącza rzutnik...

Plastikowa obudowa paruje ciepłem, powoli stygnąc w ciemności.

Prześcieradło zostaje puste i białe, wisząc bez ruchu na szafie.

Mama poprawia mi poduszkę. „A teraz czas spać, jutro dokończymy bajkę”.

I te kolorowe postaci wciąż biegają pod moimi powiekami...

Przez całą noc.

Outro

Zapach ciepłej lampy rzutnika.

Plastikowe tubki pełne bajek.

Biała ściana, która pamięta wszystko.

Został tylko ten rdzawy blues...

I to gasnące światło w nas.

End