Mydlany Świt (Rytm Frani) (wersja 2)

Intro

(The rhythmic, squeaking turn of manual rubber rollers)

(A warm, weeping blues harmonica starts, mimicking a rising cloud of steam)

Verse 1

Sobotni poranek pachniał parą, wilgocią i szarym mydłem

Garnki z wrzątkiem parowały na gazie, rzucając na szyby mgłę

Z kąta łazienki ojciec uroczyście wytaczał emaliowaną „Franię”

To biało-zielone serce domu, co znało każdą naszą łzę

Matka tarła na tarce wielką kostkę „Białego Jelenia”

Woda pieniła się mocno, gdy wirnik ruszał w swój miarowy tan

Siedziałem na progu, patrząc na ten wirujący, biały kosmos

Który miał zmyć z naszych ubrań kolejny trudny tydzień, kolejny stan

Pre-Chorus

Gorąca para gryzła w oczy, a silnik pralki cicho, miarowo łkał

Gdy cały nasz mały świat w tej mydlanej pianie się tlił i prał

Chorus

Ooo, rdzawy blues z ręcznej wyżymaczki!

Gdzie gumowe wałki gniotły nasze rany i rzadkie dostatki

Ciężkie prześcieradła szły przez korbę z głośnym, mokrym sykiem

Gdy matka kręciła stalą, walcząc z tym wodnym przeciwnikiem

Mieliśmy tak niewiele, czyste pranie pachnące mrozem na sznurze...

Dlaczego te proste chwile dziś wydają się tak wielkie i duże?

Verse 2

Pamiętam czerwone dłonie matki, zmęczone i spierzchnięte od sody

Gdy rozwieszała to pranie na podwórku, między betonowymi blokami

Wiatr targał białym płótnem, które pachniało słońcem i czystym wiatrem

Najpiękniejszym zapachem wolności, jaki znaliśmy pod tymi niebami

Dziś ciche automaty robią wszystko za nas, bez szumu i pary

Wyjmujesz suche, bezwonne rzeczy, nie wiedząc nawet, ile to trud

Zniknęła tamta sobota, zniknął ten rytuał pełen bliskości i wiary

Gdy proste, czyste prześcieradło było jak największy, domowy cud

Chorus

Ooo, rdzawy blues z ręcznej wyżymaczki!

Gdzie gumowe wałki gniotły nasze rany i rzadkie dostatki

Ciężkie prześcieradła szły przez korbę z głośnym, mokrym sykiem

Gdy matka kręciła stalą, walcząc z tym wodnym przeciwnikiem

Mieliśmy tak niewiele, czyste pranie pachnące mrozem na sznurze...

Dlaczego te proste chwile dziś wydają się tak wielkie i duże?

Guitar Solo

(Screaming tube distortion, long crying bends, dramatic delays)

(Harmonica mimicking the rhythmic "squeak-squeak" of the roller, rising in a beautiful climax)

Bridge

Silnik pralki w końcu milknie...

Ostatnia kropla brudnej wody spływa do kratki w podłodze.

Matka wyciera dłonie w fartuch i patrzy zmęczona przez okno.

„Już po wszystkim” – szepcze cicho...

A na sznurach za oknem bieleje nasz jutrzejszy dzień.

Outro

Zapach szarego mydła.

Zimne wałki wyżymaczki.

Para opadła na kafle.

Zostal tylko ten rdzawy blues...

I czysty wiatr.

End