Syk Syfonu (Metalowe naboje) (wersja 2)

Intro

(Metallic clink of small steel chargers "naboje" rolling in a drawer)

(The sharp, loud hiss of gas escaping: "Psssshhh-t!" into a metal siphon)

Verse 1

Słońce paliło beton na naszym osiedlu bez żadnej litości

W kieszeni niosłem woreczek z zimnymi, metalowymi nabojami

Szedł ze mną ojciec do małego punktu rzemieślnika na rogu

Gdzie pan w fartuchu brał stare, dając pełne gazu za groszami

Ciężki, szklany syfon opleciony stalową, gęstą siatką

Czekał na stole w kuchni, gotowy by przyjąć ten ożywczy chłód

Wkręcało się nabój z głośnym, dumnym i groźnym sykiem

A bąbelki tańczyły w wodzie, czyniąc dla nas mały, codzienny cud

Pre-Chorus

Kropla domowego soku z malin na dno szklanki powoli spływa

I nagle szara rzeczywistość stawała się trochę mniej dotkliwa

Chorus

Ooo, rdzawy blues z syczącego w kuchni syfonu!

Gdy uciekaliśmy przed upałem z betonowego radonu

Ta lodowata woda, ten bąbelków ostry, czysty smak

Były jak luksus, którego pod tym niebem wiecznie nam brak

Mieliśmy tak niewiele, prosty gaz zamknięty w małej stali...

Dlaczego te chwile tak szybko w nas wyparowały i zgasły?

Verse 2

Pamiętam te niedzielne obiady, gdy syfon stał dumnie przy wazie

Ojciec nalewał wodę z głośnym trzaskiem plastikowej rączki

Śmialiśmy się z niczego, patrząc przez okno na puste podwórka

Gdzie wiatr gonił stare gazety i zeschłe z drzew pączki

Dziś kupujesz plastikowe butelki z gazem na zgrzewki w markecie

Wyrzucasz je bezmyślnie, nie czując już żadnej radości z tego

Wszystko jest bez wysiłku, bez rytuału, bez tamtego zapachu i duszy

Zniknął ten mały metal, co potrafił tyle pragnień uciszyć

Chorus

Ooo, rdzawy blues z syczącego w kuchni syfonu!

Gdy uciekaliśmy przed upałem z betonowego radonu

Ta lodowata woda, ten bąbelków ostry, czysty smak

Były jak luksus, którego pod tym niebem wiecznie nam brak

Mieliśmy tak niewiele, prosty gaz zamknięty w małej stali...

Dlaczego te chwile tak szybko w nas wyparowały i zgasły?

Guitar Solo

(Screaming tube distortion, long crying bends, dramatic delays)

Bridge

Ostatni nabój z szuflady...

Wbity z cichym, zmęczonym westchnieniem.

Woda w syfonie powoli traci swój dawny gaz.

Zostaje tylko puste naczynie...

I czas, co ucieka od nas.

Outro

Srebrna siatka na szkle.

Pudełko po nabojach puste.

Syk, który dawno umilkł.

Został tylko ten rdzawy blues...

I pragnienie.

End