Chłopcy z Szarego Trzepaka (wersja 2)

Intro

(Slight vinyl crackle, tape hiss starting up)

Verse 1

Nasz stary trzepak wciąż stoi rdzawy między blokami

Kiedyś był zamkiem, okrętem, całym naszym światem

Dzieliliśmy się jedną ciepłą „Kaskadą” na pół

I nikt z nas nie myślał, co z nami będzie za latem

Pierwsze papierosy chowane w rękawie przed okiem ojca

I marzenia wielkie jak te wieżowce z betonu

Mówiliśmy sobie, że nigdy nie damy się złamać

Że wrócimy tu zawsze, na tarczę starego domu

Pre-Chorus

Dziś trzepak milczy, nikogo już na nim nie ma

Został tylko ten deszcz i uciekający cień nas

Chorus

Ooo, gdzieście są chłopcy z tamtych szarych stron?

Gdzie się podział nasz gniew, nasz podwórkowy tron?

Kogo zabrała ulica, komu zabrakło tchu?

Kto w pogoni za groszem zatracił resztki snu?

Mieliśmy podbić ten świat, wygrać ten nierówny bieg...

A dziś tylko ten cichy, rdzawy na sercu śnieg

Verse 2

Pamiętam Kaśkę z pierwszego piętra, jej jasne włosy

Pisaliśmy jej imię kredą na szarym asfalcie

Dziś ma już swoje życie gdzieś na drugim końcu kraju

I rzadko kiedy myśli o tamtym dawnym starcie

A my? Rozbiegliśmy się jak spłoszone ptaki

Każdy niesie swój krzyż, swój własny, ciężki worek

I tylko czasem w piątek, gdy gasną miejskie neony

Wracam pod ten sam blok, na ten sam stary skwerek

Chorus

Ooo, gdzieście są chłopcy z tamtych szarych stron?

Gdzie się podział nasz gniew, nasz podwórkowy tron?

Kogo zabrała ulica, komu zabrakło tchu?

Kto w pogoni za groszem zatracił resztki snu?

Mieliśmy podbić ten świat, wygrać ten nierówny bieg...

A dziś tylko ten cichy, rdzawy na sercu śnieg

Guitar Solo

(Bleeding vintage tube tone, slow bends, full of bluesy pain)

Bridge

Czasem zamykam oczy...

I słyszę ten dawny krzyk.

„Marek, obiad! Wracaj do domu!”

Ale tamtego domu...

Nie otworzy już nikt.

Outro

Rdza zżera metal...

Czas zżera nas.

Został tylko ten trzepak.

I tamten... utracony czas.

End