Rytm Wirnika (wersja 2)

Intro

(The sloshing, heavy splash of water spinning in a metal tub)

(The squeak of rubber rollers on a manual wringer being turned by a squeaky crank)

Verse 1

Sobotni poranek w małej łazience zawsze zaczynał się od mgły

Para skraplała się na zimnych kafelkach, pachnąc proszkiem „Ixi”

Biała pościel najpierw bulgotała w wielkim garze na gazie

Zanim trafiła do brzucha „Frani”, co stała dumna przy misie

Ten emaliowany, biały walec huczał basem na całe mieszkanie

Wirnik na dnie kręcił wodą, tworząc małe, spienione morze

A my z siostrą czekaliśmy na ten najważniejszy, wielki moment

Gdy ojciec montował wyżymaczkę na krawędzi, w porannej porze

Pre-Chorus

„Uważaj na palce, młody!” – wołał, kręcąc żelazną korbą powoli

Gdy mokre, ciężkie płótno przechodziło przez gumowe wałki bez woli

Chorus

Ooo, rdzawy blues z huku pralki Frania w łazience!

Gdy czyste pranie pachniało pracą i miłością w domowej udręce

Ten pisk gumowych rolek, ta woda spływająca głośno do misy

I te białe prześcieradła, sztywne jak żagle na wietrze wiszące

Mieliśmy tak niewiele, jeden silnik, dwie rolki i gorącą parę z rur...

Dlaczego dziś przy pralkach automatycznych w domach panuje taki chłód?

Verse 2

Mój ojciec wspominał niedawno, jak sam naprawiał ten silnik pod spodem

Gdy klin się zużył, a pasek napędowy ślizgał się na mokrej osi

Każda rzecz w tamtych latach miała swoją duszę, bo dawaliśmy jej życie

Dbając o nią, naprawiając, gdy zmęczenie zaczynała znosić

Dziś kupujesz białe pudełko z ekranem, co samo wszystko zaplanuje

Wrzucasz ubrania, klikasz guzik i zapominasz, co to w ogóle znaczy

Pranie stało się bezduszne, ciche, zamknięte za szklanym okiem

Zniknął ten sobotni rytuał, ten wspólny trud, co nas tak pięknie zjednaczy

Chorus

Ooo, rdzawy blues z huku pralki Frania w łazience!

Gdy czyste pranie pachniało pracą i miłością w domowej udręce

Ten pisk gumowych rolek, ta woda spływająca głośno do misy

I te białe prześcieradła, sztywne jak żagle na wietrze wiszące

Mieliśmy tak niewiele, jeden silnik, dwie rolki i gorącą parę z rur...

Dlaczego dziś przy pralkach automatycznych w domach panuje taki chłód?

Guitar Solo

(Screaming tube distortion, long crying bends mimicking the heavy hum of the motor and the squeak of the wringer)

(Harmonica and accordion weave together, warm, steamy, and thick with memory)

Bridge

Wynosimy ciężkie miski na strych lub na podwórko...

Rozwieszamy pranie, a drewniane klamerki trzaskają cicho w słońcu.

Wiatr łapie wilgotne płótna, roznosząc zapach czystości po całej ulicy.

„Pomóż matce naciągnąć sznur, synek” – mówi ojciec, ocierając czoło.

I to proste, czyste powietrze...

Wypełnia nasze płuca po brzegi.

Outro

Szum wirnika cichnący w głębi mieszkania.

Gumowe wałki wyżymaczki zastygłe w bezruchu.

Zapach krochmalu na suchych dłoniach.

Został tylko ten rdzawy blues...

I te białe żagle wolności w nas.

End