Zapach z Okienka (wersja 2) (7:59)

Intro

(The light metallic clatter of an aluminum lid being placed on a pot)

Verse 1

Niedzielny poranek budził nas wolno, bez pośpiechu i bez tchu

Za oknem szary styczeń malował mrozem wzory na szkle

A w małej, ciasnej kuchni ojciec podłączał ten nasz aluminiowy cud

Ciężki garnek na nóżkach, co grzał naszą chłodną, rodzinną mgłę

Z czerwonej spirali w pokrywie powoli sączył się pierwszy żar

Matka wlewała ciasto, na zmianę jasne i ciemne, pas po pasie

Siedziałem na linoleum, opierając brodę o kolana w ten cichy czas

Patrząc przez małe, okrągłe szkiełko, jak rośnie „Zebra” w tym szarym basie

Pre-Chorus

Gorący metal pachniał domem, słońcem i najprostszą miłością z nas

Gdy przez to małe szklane oko obserwowaliśmy uciekający czas

Chorus

Ooo, rdzawy blues z ciepłego, kuchennego prodiża!

Gdy w niedzielę do stołu rodzina z uśmiechem się zbliża

Ten zapach ciasta, ten kurczak pieczony na maśle do cna

Były jak świętość, którą pamięta do dzisiaj dusza ma

Mieliśmy tak niewiele, małe okienko na wielki, gorący świat...

Dlaczego ten prosty, rodzinny blask tak bezpowrotnie zbladł?

Verse 2

Mój ojciec mawiał, że ten prodiż przeżyje nas wszystkich i ten blok

Zrobiony z grubej blachy, prosty jak życie, bez zbędnych bzdur

Dziś w nowoczesnych kuchniach błyszczą cyfrowe ekrany i zimna stal

Piekarniki pieką same, bezdusznie, według zaprogramowanych z góry biur

Nikt już nie klęka na podłodze, by zajrzeć przez okopcone małe szkło

Nikt nie czeka z takim dreszczem na ten jeden, słodki, ciepły kęs

Zniknęła tamta niedziela, gdy zapach z małego gniazdka na ścianie

Dawał nam siłę, by jutro znów wyjść na to szare, codzienne trwanie

Chorus

Ooo, rdzawy blues z ciepłego, kuchennego prodiża!

Gdy w niedzielę do stołu rodzina z uśmiechem się zbliża

Ten zapach ciasta, ten kurczak pieczony na maśle do cna

Były jak świętość, którą pamięta do dzisiaj dusza ma

Mieliśmy tak niewiele, małe okienko na wielki, gorący świat...

Dlaczego ten prosty, rodzinny blask tak bezpowrotnie zbladł?

Guitar Solo

(Screaming tube distortion, long crying bends, dramatic delays)

Bridge

Ojciec wyciąga wtyczkę z kontaktu...

Pokrywa paruje mocno, kładąc się na drewnianym blacie.

„Już gotowe, chodźcie jeść” – woła mama z pokoju.

I nagle zapominam o wszystkim...

O zimie, o biedzie i o niepokoju.

Outro

Ciepłe aluminium.

Czerwona spirala już gaśnie.

Zapach ciasta w całym mieszkaniu.

Został tylko ten rdzawy blues...

I niedzielny spokój.

End