Fusy na Dnie (wersja 2)

Intro

(A spoon gently clinking against a thin glass window: "Ting... ting... ting")

Verse 1

Wchodzę z mrozu do wnętrza pachnącego mokrym płaszczem i dymem papierosów

Gdzie duraleksowe stoliki uginały się pod ciężarem codziennych spraw

Pani w czepku i fartuchu z dumą stawiała przed nami na ladzie

Nasze małe, popołudniowe święto, nasz czarny, gorący zbaw

Szklanka z cienkiego szkła, uwięziona w plastikowym, czerwonym koszyczku

By wrzątek nie poparzył dłoni, gdy szukaliśmy ucieczki w krzyku

Zasypana dwiema łyżkami kawy, która parzyła się prosto we szkle

Tworząc gruby kożuch z ciemnych fusów, co opadały na samo dno mgieł

Pre-Chorus

Mieszaliśmy cukier aluminiową łyżeczką, co dzwoniła cicho o brzeg

Czekając, aż czarna esencja ostygnie, by zacząć nasz powolny bieg

Chorus

Ooo, rdzawy blues z kawy parzonej w szklance z koszyczkiem!

Gdy każdy prosty wieczór pachniał wuzetką i dymu listkiem

Ta gruba warstwa fusów na dnie, ten osad na szklanych ściankach

Był jak horoskop naszych dni, zapisany w codziennych spowiedziach i tankach

Mieliśmy tak niewiele, szklankę wrzątku, koszyczek i wolny czas...

Dlaczego dziś w papierowych kubkach na wynos tak mało smaku jest w nas?

Verse 2

Mój dziadek potrafił siedzieć tak godzinami, czytając lokalną gazetę

Sącząc ten gorzki, mocny napar, dopóki nie został tylko czarny osad

Rozmawiał ze znajomym o sporcie, o cenach, o tym, co przyniesie jutro

Nie spiesząc się nigdzie, nie goniąc za światem, co pędzi na oślep i po schodach

Dziś wbiegasz do kawiarni, łapiesz tekturowy kubek z plastikowym wieczkiem

Pijesz w biegu, nie patrząc na ludzi, zajęty swoim wiecznym wyścigiem i woreczkiem

Kawa stała się szybka, bezimienna, idealnie przefiltrowana i bez tchu

Zniknął ten powolny rytuał, ten dymny spokój z dawnego snu

Chorus

Ooo, rdzawy blues z kawy parzonej w szklance z koszyczkiem!

Gdy każdy prosty wieczór pachniał wuzetką i dymu listkiem

Ta gruba warstwa fusów na dnie, ten osad na szklanych ściankach

Był jak horoskop naszych dni, zapisany w codziennych spowiedziach i tankach

Mieliśmy tak niewiele, szklankę wrzątku, koszyczek i wolny czas...

Dlaczego dziś w papierowych kubkach na wynos tak mało smaku jest w nas?

Guitar Solo

(Screaming tube distortion, long crying bends mimicking the rising steam and clinking of spoons)

(Harmonica and accordion weave together, smoky, dim-lit, and deeply nostalgic)

Bridge

Dmucham na gorącą powierzchnię...

Drobne bąbelki uciekają na boki, odsłaniając czarną, lśniącą głębię.

Ażurowy, plastikowy koszyczek lekko trzeszczy pod naciskiem moich palców.

„Uważaj, gorące” – szepcze matka, przesuwając w moją stronę talerzyk z ciastkiem.

I ten powolny, ciepły dym unoszący się nad stolikiem...

Wydaje się najspokojniejszą przystanią na ziemi.

Outro

Czarny osad z fusów zaschnięty na dnie szklanki.

Plastikowy, wyblakły koszyczek odstawiony na półkę.

Zapach mielonej kawy z tamtych dalekich lat.

Został tylko ten rdzawy blues...

I te długie, leniwe rozmowy w nas.

End