Najpiękniejsza Brzydula (wersja 2)

Intro

(A quiet street, evening lights)

Verse 1

Mówili, że nie jest jak z obrazka,

Że nie pasuje do pięknych snów.

Nie widzieli tego światła,

Które miała głęboko w sobie.

Nie nosiła wielkich sukien,

Nie szukała spojrzeń tłumu.

Miała zwykły, szczery uśmiech,

I serce pełne ciepła.

Kiedy pierwszy raz ją zobaczyłem,

Nie wiedziałem jeszcze, że

Największe piękno na świecie,

Może mieszkać w prostym geście.

Pre-Chorus

Nie oczy...

Nie twarz...

Lecz serce...

Mówi prawdę.

Chorus

(Full emotional blues-rock)

Ooo... najpiękniejsza brzydula...

Tak ją nazywał tylko świat.

Bo dla mnie była królową,

Której nie znał żaden blask.

Najpiękniejsza brzydula...

Miała coś, czego nie kupisz.

Tę iskierkę w oczach,

Która potrafiła rozświetlić życie.

Verse 2

(Music strips down, intimate baritone)

Śmiała się z własnych wad,

Nie ukrywała tego, kim jest.

I właśnie za tę prawdziwość,

Kochałem ją coraz bardziej.

Nie potrzebowała makijażu,

Ani słów zapisanych w kwiatach.

Wystarczył jeden jej uśmiech,

By zmienić mój zwykły dzień.

Dzisiaj wiem, że piękno mija,

Czas zostawia swoje ślady.

Ale dobro w czyimś sercu,

Może zostać na zawsze.

Chorus

Ooo... najpiękniejsza brzydula...

Niech mówią, co chcą ludzie.

Bo prawdziwe piękno,

Nie mieszka tylko w lustrze.

Najpiękniejsza brzydula...

Moja najpiękniejsza historia.

Bo czasem ktoś niepozorny,

Staje się całym światem.

Guitar Solo

(Harmonica with warm romantic feeling)

Bridge

Świat patrzył na wygląd...

Ja patrzyłem na duszę.

I wtedy zrozumiałem...

Że znalazłem coś wyjątkowego.

Outro

Najpiękniejsza brzydula...

Tak została w mojej pamięci.

Bo najpiękniejsze osoby...

Nie zawsze wyglądają tak,

Jak oczekuje świat.