Druga strona ulicy (wersja 2)

Intro

Czerwone.

Znowu czerwone.

Verse 1

Mokry bruk, neon tnie kałużę na pół,

ty pod szyldem, ja pod klatką, między nami chłód.

Miasto stoi obok mnie jak stary kumpel z bloku,

klepie w ramię, mówi: „Młody, ona nie dla ciebie, spokój”.

Znam te zaułki, znam te spojrzenia,

znam każdy krawężnik, nie znam twojego imienia.

Czekam na zielone jak na wyrok w zawieszeniu,

miasto się uśmiecha, bo wygrywa w milczeniu.

Pre-Chorus

Trzy pasy asfaltu, a szersze niż Wisła,

robię krok i wracam, nim zmieni się liczba.

Chorus

Druga strona ulicy,

czerwone świeci mi znów.

Druga strona ulicy,

miasto nie daje mi słów.

Verse 2

Dziś taksówka staje, wsiadasz, trzaskasz drzwiami,

miasto puszcza ci zielone, mnie zostawia z latarniami.

Miasto pyta: „I co, młody? Dalej grasz twardego?”

Odpowiadam mu milczeniem, bo nauczył mnie tego.

Twój szal na barierce, zimny jak poręcz,

chowam go do kieszeni, jakbym chował rękę.

Liczę światła stopu, odjeżdżają ciągiem w noc,

wreszcie mam zielone, tylko nie mam już po co.

Pre-Chorus

Trzy pasy asfaltu, a szersze niż Wisła,

robię krok i wracam, nim zmieni się liczba.

Chorus

Druga strona ulicy,

czerwone świeci mi znów.

Druga strona ulicy,

miasto nie daje mi słów.

Bridge – whispered

Beton nie pamięta kroków,

neon nie pamięta twarzy,

tylko ja na krawężniku

liczę, co się już nie zdarzy.

Final Chorus

Druga strona ulicy,

czerwone świeci mi znów.

Druga strona ulicy,

miasto nie daje mi słów.

Outro

Zielone.

I nikogo po drugiej stronie.