Samotny Dom (wersja 2)

Intro

(Rain falling softly on the roof)

Verse 1

Na końcu starej drogi,

Gdzie zatrzymał się już czas,

Stoi samotny dom pośród pól,

I wspomina dawny świat.

Kiedyś było tam życie,

Śmiech dzieci i ciepło rąk.

W oknach świeciły wieczory,

A drzwi otwierał znajomy głos.

Dziś tylko wiatr tam zagląda,

I deszcz wybija swój rytm.

Ściany pamiętają historie,

Których nie opowie już nikt.

Pre-Chorus

Stare zdjęcia...

Puste pokoje...

Echo kroków...

Minionych lat.

Chorus

(Full emotional blues-rock)

Ooo... samotny dom...

Stoi tam, gdzie kończy się droga.

Strzeże dawnych wspomnień,

Których nie zabrała żadna burza.

Samotny dom...

Nadal czeka pośród ciszy.

Bo każdy mur ma swoją historię,

A każde okno widziało życie.

Verse 2

(Music strips down, intimate baritone)

Pamięta pierwsze słowa,

Pierwszą miłość, pierwszy dzień.

Pamięta ludzi, którzy odeszli,

I marzenia ukryte w śnie.

Może ktoś kiedyś wróci,

Otworzy zardzewiały zamek.

Usłyszy głosy przeszłości,

Ukryte między ścianami.

Bo dom to nie tylko miejsce,

Nie cegły, dach i drzwi.

Dom żyje ludźmi,

Którzy zostawili w nim swoje sny.

Chorus

Ooo... samotny dom...

Nie jesteś naprawdę pusty.

Masz w sobie tyle historii,

I tyle niewypowiedzianych słów.

Samotny dom...

Choć świat poszedł dalej.

Nadal trzymasz wspomnienia,

Jak najcenniejszy skarb.

Guitar Solo

(Harmonica like a distant memory)

Bridge

Może każdy człowiek...

Ma taki swój dom.

Miejsce, do którego wraca,

Nawet jeśli już go nie ma.

Outro

Samotny dom...

Stoi jeszcze pośród pól.

A w jego starych ścianach...

Nadal mieszka czyjś świat.