Droga Do Pustki (wersja 2)

Intro

(Wind, distant thunder, slow footsteps)

Verse 1

Szła przed siebie długa droga,

Bez znaków i bez śladów.

Tylko cisza była obok,

Tylko cień dawnych światów.

Niosłem ze sobą stare pytania,

Których nie umiałem zgubić.

Wspomnienia jak ciężkie kamienie,

Których nie dało się zostawić.

Mijały dni, mijały miasta,

Mijały twarze pośród mgły.

A ja szukałem odpowiedzi,

Gdzie kończą się ludzkie sny.

Pre-Chorus

Jeden krok...

Drugi krok...

Coraz dalej...

Od samego siebie.

Chorus

(Full emotional blues-rock)

Ooo... droga do pustki...

Gdzie milkną wszystkie słowa.

Gdzie człowiek zostaje sam,

Ze swoim cieniem i wspomnieniami.

Droga do pustki...

Nie prowadzi przez świat.

To podróż w głąb serca,

Gdzie ukryty jest każdy strach.

Verse 2

(Music strips down, intimate baritone)

Myślałem, że znajdę spokój,

Gdy zostawię wszystko za sobą.

Lecz nawet w najdalszym miejscu,

Człowiek spotyka samego siebie.

Nie uciekniemy od historii,

Nie zgubimy własnych ran.

Każdy nosi swoje pytania,

I swój niewidzialny świat.

Może pustka nie jest końcem,

Może jest początkiem zmian.

Czasem trzeba stracić drogę,

By odnaleźć własny ślad.

Chorus

Ooo... droga do pustki...

Nie była końcem wszystkiego.

Była cichym wołaniem,

By wrócić do tego, co ważne.

Droga do pustki...

Przez najciemniejszą noc.

A za ostatnim zakrętem,

Może czeka nowe światło.

Guitar Solo

Bridge

Najdłuższa podróż człowieka...

Nie prowadzi przez świat.

Prowadzi tam,

Gdzie musi spojrzeć sobie w oczy.

Outro

Droga do pustki...

Została za mną.

Bo czasem trzeba przejść przez ciemność...

By odnaleźć własne światło.