Marble Filament (버전 2)

Intro

Dwudziesta trzecia, miasto z kamienia, ja jego żyła

Cicho pod skórą betonu nić się rozżarzyła

Verse

Chodnik jak płyta nagrobna, depczę go pewnym krokiem

Neon czerwony pulsuje, miasto ma bicie z boku

Para z ust, para z budki, dwa dymy w jedną chmurę

Piszę w telefonie rym, zanim zgubię go w chmurze

Tramwaj dziewiątka pusty, szyny jak struny skrzypiec

Gram na nich krokiem twardym, beat nie zna słowa "szybciej"

Marmur ratusza zimny, kładę dłoń, czuję żyłki

Mapa moich wątpliwości, cienka, lecz nie tak wątła

Bank na rogu, szyba lustrem, patrzę w oczy niewyspane

W środku coś się żarzy cicho, nie zgasi tego żadna rana

Ochroniarz śpi w budce, pies szczeka gdzieś za bramą

Ja liczę kroki do studia, tam gdzie zszywam to co złamane

Kartka w kieszeni wilgotna, atrament trochę się rozmywa

Ale sens zostaje twardy, forma niech się rozpływa

Latarnia mruga jak Morse, kod tylko dla mnie jednego

Odpowiadam jej milczeniem, bo płonę bez świadka żadnego

Chorus

Marmurowy filament, płonę cicho pod miastem

Zimne place, gorący rym, to mój żar, moje pasmo

Marmurowy filament, świecę, kiedy inni gasną

Ulica moją sceną, noc mnie nie zna, ja jej właśnie

Verse

Czwarta rano, piekarnia otwiera się jak rana

Zapach chleba przez kraty, ciepło zanim wstanie słońce

Ja na ławce, notes w łapie, kawa z automatu parzy

Każdy wers to cegła, którą kładę, gdy dach się chwieje

Sprzedawca gazet składa stertę, wiadomości jeszcze wilgotne

Ja składam zwrotki z resztek nocy, słowa nigdy nie są gotowe

Kałuża lustro, widzę w niej sto twarzy zamiast jednej

Każda z nich to inny rozdział, żaden z nich nie jest ze mną

Wiatr przewraca puszkę po coli, brzmi jak talerz perkusisty

Ja łapię rytm z przypadku, robię z niego coś artystyczne

Winda w bloku znów zepsuta, wchodzę schodami do siebie

Ósme piętro, serce dudni jak bas w moim starym stereo

Klucz w zamku, cisza w progu, świat za drzwiami śpi spokojnie

Ja zapalam małą lampkę, bo filament nie stoi wojnie

Kładę notes obok łóżka, jutro znowu każdy werset zważę

Bo ta noc mnie nie skończyła, ona dała mi twarz i cel jasny

Chorus

Marmurowy filament, płonę cicho pod miastem

Zimne place, gorący rym, to mój żar, moje pasmo

Marmurowy filament, świecę, kiedy inni gasną

Ulica moją sceną, noc mnie nie zna, ja jej właśnie

Bridge

Nie chcę reflektorów, chcę tej jednej żarówki w oknie

Co się nie wypala, kiedy tłum już dawno odszedł

Nie liczę oklasków, liczę kroki do świtu

Bo światło co zostaje, nie potrzebuje mitu

Outro

Dwudziesta trzecia znów, miasto z kamienia, ja jego żyła

Filament się nie kończy, on tylko zmienia się w siłę