Ostatni Tramwaj na Osiedle（バージョン2）

Intro – spoken, old cassette hiss, rain, distant tram bell, factory whistle

Mówią...

Że miasta się zmieniają.

To prawda.

Ale są takie ulice...

które cały czas czekają,

aż ktoś wróci.

---

Verse 1

Ostatni tramwaj jechał przez osiedle,

Szyby mokre od jesiennego deszczu.

Siedziałem sam na końcu wagonu,

Jak kiedyś, gdy wracałem ze szkoły.

Za oknem znikały stare podwórka,

Bloki stały jak zmęczeni strażnicy.

W każdym oknie czyjeś życie,

Czyjś smutek,

Czyjaś nadzieja.

Pamiętam ten zapach mokrych schodów,

Kredy na szkolnej tablicy.

Pamiętam rękę ojca na ramieniu,

Gdy uczył mnie, jak iść przez życie.

---

Pre-Chorus – crying harmonica

Nie wiedziałem wtedy...

Że te zwykłe dni

będą kiedyś

najdroższym skarbem.

---

Chorus – powerful, emotional

Zabierz mnie jeszcze raz

tym tramwajem do domu.

Tam, gdzie mama czekała

przy świetle w kuchni.

Tam, gdzie ojciec wracał

z drugiej zmiany.

Gdzie świat był mały...

Ale serce było wielkie.

Zabierz mnie jeszcze raz...

Choćby tylko we śnie.

---

Verse 2

Na przystanku stała stara ławka,

Ta sama, choć pomalowana inaczej.

Tam pierwszy raz trzymałem czyjąś rękę,

Tam pierwszy raz bolało serce.

Sklep na rogu już dawno zamknięty,

Nie ma pana, który sprzedawał gazety.

Nie ma dzieci grających pod blokiem,

Nie ma głosów wołających z balkonów.

Zostały tylko światła w oknach,

Jak małe wspomnienia po ludziach.

Każde mówi:

"Kiedyś tutaj byliśmy."

---

Bridge – half spoken, accordion, guitar solo

Najdziwniejsze w dorosłym życiu jest to...

Że całe życie szukasz czegoś nowego.

A potem odkrywasz...

Że najbardziej brakowało ci tego,

co miałeś od początku.

---

Final Chorus – cinematic orchestra, choir, distorted guitars

Zabierz mnie jeszcze raz

tym tramwajem do domu.

Niech zadzwoni dzwonek

na starym przystanku.

Niech otworzą się drzwi.

Niech ojciec powie:

"Jesteś już?"

Niech mama postawi talerz.

Niech przez chwilę...

Czas zapomni,

że potrafi zabierać.

---

Outro – harmonica solo, tram bell fading, rain

Ostatni tramwaj odjechał...

Ale ja jeszcze stoję.

Bo niektóre drogi...

nigdy się nie kończą.