Iskry i Stal（バージョン2）

Verse 1

Gritty, raw male vocal, almost speaking the first lines

Zapach smaru i rdzy, chłodny w dłoniach metal

Iskry sypią się z tarczy na betonowy dół

Mogę złożyć od nowa każdą pękniętą część

Mogę wyrwać z maszyny ten zepsuty ból

Ale kiedy gasną lampy i zostaję sam

Zdejmuję rękawice, patrzę w pusty kąt

Cała moja twarda wiedza nagle traci sens

Bo nie potrafię naprawić tego, że odeszłaś stąd

Chorus

Powerful, bluesy vocal delivery, adding electric bass and raw drums

Byłaś taka delikatna w świecie z grubej stali

Nie trzeba było ognia, by ocieplić stal

Ja potrafię spawać pęknięcia w grubym stopie

Ale twojej cichej łagodności nic nie zwróci nam

Więc uderzam młotem, by zagłuszyć żal

Twardy człowiek, twarde życie, i ta miękka stal

Verse 2

Rhythm strips down to just acoustic guitar and stomping

Wiedziałaś, że pod brudem kryje się coś więcej

Nie oceniałaś szorstkich słów i zdartych rąk

Kiedy inni widzieli tylko smar i chaos

Ty potrafiłaś dojrzeć w tym spokojny ląd

Teraz każdy silnik, który wraca znów do życia

Brzmi trochę jak twój śmiech z tamtych dawnych lat

Ja buduję te konstrukcje, by się trzymać prosto

Bo bez twojej delikatności pęka cały mój świat

Chorus

Full band in, very emotional and rough

Byłaś taka delikatna w świecie z grubej stali

Nie trzeba było ognia, by ocieplić stal

Ja potrafię spawać pęknięcia w grubym stopie

Ale twojej cichej łagodności nic nie zwróci nam

Więc uderzam młotem, by zagłuszyć żal

Twardy człowiek, twarde życie, i ta miękka stal

Guitar Solo

Gritty, emotional slide guitar solo, bluesy and crying

Outro

Acapella with just one final guitar strum

Żaden stop cię nie zastąpi...

Nie da się pospawać wspomnień.

[Silence]Była taka delikatna...

I może właśnie dlatego,

Jedna chwila przy niej,

Stała się całym wspomnieniem.

Guitar Solo

(Harmonica like a distant summer memory)

Bridge

Nie wszystko, co jest delikatne...

Jest słabe.

Czasem najdelikatniejsze rzeczy...

Najdłużej zostają w sercu.

Outro

Była taka delikatna...

I choć minęły lata...

W mojej pamięci nadal idzie,

Tą samą ścieżką,

Z tym samym uśmiechem.