Galeria z Blachy (versione 2)

Intro

(The light, metallic clatter of empty aluminum cans gently hitting each other)

Verse 1

Mój pokój w bloku z wielkiej płyty miał szare ściany i mało barw

Lecz na meblościance, tuż pod sufitem, rósł mój własny, kolorowy las

Rzędy pustych puszek po Pepsi, Fancie i piwach z dalekich, obcych mórz

Które zbierałem jak najdroższe skarby, ścierając z nich codzienny kurz

Każdą z nich myłem ciepłą wodą w zlewie, dbając o każdy drobny detal i wzór

By słodki zapach nie wabił mrówek, by lśnił ten aluminiowy, barwny mur

Kumpel przychodził po szkole i patrzył z zazdrością na ten mój wielki stan

Bo tam, gdzie inni widzieli zwykłe śmieci, ja miałem plan na wolność i plan na pan

Pre-Chorus

Wypchane watą paczki po Marlboro stały dumnie obok puszek w rzędzie

Marzyliśmy o wielkim świecie, wierząc, że kiedyś nasza kolej nadejdzie

Chorus

Ooo, rdzawy blues z galerii puszek na meblościance!

Gdy w szarym pokoju śniliśmy o wolności i o szalonej, jasnej stronie

Te puste opakowania po zachodnim luksusie, ten błyszczący, tani złom

Były jak obietnica lepszego jutra, co rozświetlała nasz cichy, skromny dom

Mieliśmy tak niewiele, garść kolorowej blachy i wielkich marzeń stos...

Dlaczego dziś w świecie nadmiaru tak rzadko cieszy nas nasz własny los?

Verse 2

Mój ojciec przyniósł raz puszkę po piwie, którą dostał od kogoś w pracy

Piliśmy ją na spółkę przez pół wieczoru, celebrując ten rzadki, gorzki smak

Potem puszka zajęła honorowe miejsce na samej górze, tuż przy szkle

I była dowodem, że nawet w trudnych czasach można odnaleźć wolny ptak

Dziś kupujesz napoje w puszkach i wyrzucasz je bezmyślnie do kosza na śmieci

Nikt nie patrzy na grafikę, nikt nie stawia ich na półce, by cieszyły oczy dzieci

Wszystko straciło swoją unikalną wartość, stało się tanie i na jedno mgnienie

Zniknęła ta tęsknota, która zamieniała zwykły plastik i blachę w wielkie marzenie

Chorus

Ooo, rdzawy blues z galerii puszek na meblościance!

Gdy w szarym pokoju śniliśmy o wolności i o szalonej, jasnej stronie

Te puste opakowania po zachodnim luksusie, ten błyszczący, tani złom

Były jak obietnica lepszego jutra, co rozświetlała nasz cichy, skromny dom

Mieliśmy tak niewiele, garść kolorowej blachy i wielkich marzeń stos...

Dlaczego dziś w świecie nadmiaru tak rzadko cieszy nas nasz własny... los?

Guitar Solo

(Screaming tube distortion, long crying bends, dramatic delays)

(Harmonica and accordion weave together, sounding nostalgic, warm, and bittersweet)

Bridge

Wieczorne słońce wpada przez okno, odbijając się od czerwonej puszki Coli...

Cienie metalowych rzędów kładą się długie na dywanie w pokoju.

Przesuwam palcem po gładkiej krawędzi, czując chłód dawnych pragnień.

„Ładna ta kolekcja, synek” – mówi mama, zaglądając przez uchylone drzwi.

I nagle ta mała galeria z blachy...

Wydaje się najcenniejsza na świecie.

Outro

Puszka po Fancie ze złotym napisem.

Pudełko po papierosach bez zapachu dymu.

Meblościanka, której już dawno nie ma.

Został tylko ten rdzawy blues...

I te błyszczące w mroku sny.

End