Błękitny Dym z Wydechu (versione 2)

Intro

(The rhythmic, metallic clinking of wrenches and screwdrivers on a concrete garage floor)

(A sudden, high-pitched, metallic "ring-ding-ding-ding" of a two-stroke engine starting up)

Verse 1

W ciasnej piwnicy pod blokiem, gdzie światło dawała jedna słaba żarówka

Zapach spalonego oleju i benzyny wgryzał się w betonowe, surowe mury

Mój czerwony Ogar stał oparty o ścianę, czekając na cudze tchnienie

Gdy ja z brudnymi rękami po łokcie walczyłem z kaprysami jego natury

Wykręcałem świecę „Iskra”, czyszcząc czarny nagar szczotką drucianą

Dolewałem do baku benzyny z niebieskiej puszki, zmieszanej rano

Z gęstym, czerwonym Mixolem, co barwił paliwo na kolor młodości

I modliłem się cicho o iskrę, co miała nas wyrwać z tej szarej codzienności

Pre-Chorus

„Spróbuj teraz, kopnij!” – krzyczał kumpel, trzymając odkręcony gaźnik w dłoni

A metalowy pedał rozrusznika stawiał opór, jakby chciał nas przed światem obronić

Chorus

Ooo, rdzawy blues z błękitnego dymu dwusuwowego silnika!

Gdy zapach Mixolu i wolności na naszej twarzy głośno pomyka

Ten metalowy pisk, to wieczne dławienie i duma z każdego przejechanego metra

Były jak bilet do raju na kołach, choć prędkość nie przekraczała kilometra

Mieliśmy tak niewiele, dwa biegi w rączce, łańcuch i wolny czas...

Dlaczego dziś na bezgłośnych skuterach tak mało ognia i pasji jest w nas?

Verse 2

Mój ojciec schodził czasem do mnie, przynosząc stary klucz dziesiątkę

Patrzył z ukosa na rozrzucone śrubki i uśmiechał się pod wąsem cicho

„Musisz ustawić przerwę na platynkach, synek, bo inaczej nie ruszy” – mówił

I uczył mnie cierpliwości, byle tylko nie dopadło nas mechaniczne licho

Dziś kupujesz nowoczesny skuter, bezwonny, cichy, zamknięty w plastiku

Gdy coś się zepsuje, podłączasz komputer, nie brudząc palców w krzyku

Wszystko jest bezduszne, gotowe, sterylne i naprawiane tylko w serwisie

Zniknął ten dreszcz, gdy własnymi rękami budziłeś maszynę na tym urwisku i klisie

Chorus

Ooo, rdzawy blues z błękitnego dymu dwusuwowego silnika!

Gdy zapach Mixolu i wolności na naszej twarzy głośno pomyka

Ten metalowy pisk, to wieczne dławienie i duma z każdego przejechanego metra

Były jak bilet do raju na kołach, choć prędkość nie przekraczała kilometra

Mieliśmy tak niewiele, dwa biegi w rączce, łańcuch i wolny czas...

Dlaczego dziś na bezgłośnych skuterach tak mało ognia i pasji jest w nas?

Guitar Solo

(Screaming tube distortion, long crying bends mimicking the revving of a small 50cc engine)

(Harmonica and accordion weave together, greasy, mechanical, and full of youth)

Bridge

Silnik wreszcie łapie stały rytm...

Błękitna chmura spalin unosi się nad osiedlowym chodnikiem.

Wycieram umazane smarem dłonie w starą szmatę, czując dreszcz radości.

Wrzucam jedynkę z głośnym trzaskiem w lewej rączce kierownicy.

„Tylko wróć przed kolacją!” – woła ojciec, machając ręką na pożegnanie...

I ruszam przed siebie, podbijając świat z prędkością czterdziestu na godzinę.

Outro

Czarna świeca zapłonowa schowana w kieszeni kurtki.

Pusta butelka po czerwonym Mixolu w kącie garażu.

Pisk łańcucha niosący się echem między blokami.

Został tylko ten rdzawy blues...

I ten błękitny, wolny dym w nas.

End