Szron na dłoniach (versione 2)

Intro

Dym nad doliną, kamień w bucie,

ojciec mówił: wrócisz w lutym.

Verse 1

Wstaję o czwartej, miasto już nie śpi,

liczy mi godziny jak drobne w kieszeni.

Rusztowanie, drut, beton i pył,

w płucach mam piasek, w kościach mam ił.

Mówisz mi, miasto: „zostań, przywykniesz”,

a ja w nocy słyszę, jak potok nie milknie.

Płacisz mi w piątek, zabierasz w niedzielę,

kupujesz mi ręce, a ziemi nie kupisz.

Pre-Chorus

Na kurtce igła z naszych świerków,

w kieszeni klucz od pustych drzwi.

Chorus

Szron na dłoniach, szron na dłoniach,

z tamtej zimy, z tamtych skał.

Szron na dłoniach, szron na dłoniach,

nie roztopi go twój żar.

Verse 2

Matka na ekranie, obraz się tnie,

pyta, czy jem, a ja mówię, że tak.

Pyta o pracę, a ja mówię, że dobrze,

a ręce mam spękane jak kora na sośnie.

Plecy jak płot, co wiatr go pochylił,

każda blizna to znak, że tu byłem i żyłem.

Mówisz mi, miasto: „nic tu nie zbudowałeś”,

a wszystkie twoje ściany stoją na mnie.

Pre-Chorus

Na kurtce igła z naszych świerków,

w kieszeni klucz od pustych drzwi.

Chorus

Szron na dłoniach, szron na dłoniach,

z tamtej zimy, z tamtych skał.

Szron na dłoniach, szron na dłoniach,

nie roztopi go twój żar.

Bridge – whispered

Ojciec mówił: kamień nie płacze,

kamień czeka, aż przyjdzie wiosna.

Ja też czekam, z drutem na palcach,

z dymem w gardle, z pyłem we włosach.

Final Chorus

Szron na dłoniach, szron na dłoniach,

z tamtej zimy, z tamtych skał.

Szron na dłoniach, szron na dłoniach,

nie roztopi go twój żar.

Outro

Szron na dłoniach,

wrócę, kiedy zejdzie śnieg.