Dym między klatkami 2 (वर्ज़न 2)

Verse

Glej mnie cichszego, niż nocna miazga od ulicy

Dym między klatkami, aż noga się zastyga w niskim tempie

Witryny wypalone, jakby światła miastu wzięły ślub ze snem

Tramwaj jedzie pusty przez ulicę pełną sennych wyrzutków

Lokomotywa dudnie w odległości dwóch kroków, a ja trzymam się na progu

Zamykają sklepy, a w odbiorniku ściska się antyfonia

Ktoś za murem stuka do płyty z ręką zamrożoną w powietrzu

Chorus

Dym między klatkami, niech nocy już nie trzeba mówić o sobie

Znajduję cień w taki sposób, jak się znaleźć bez niczego nie potrafię

Pusto, milczenie, i dym na betonie, a ja już tam stoję

Dym między klatkami, to chyba znowu ten sam sen

Verse

Liczę kroki za oknami pustych sklepów, jakby odmierzanie w nocy miało znaczenie

Puste tramwajowe perony świadczą o wszystkich tych, którzy jutro nie wrócą

Zamknięta kawiarnia, ale przez szybę widać mężczyznę siedzącego samemu za baru z półmiskiem pełnym filiżanek

Dym wydobywa się ze ściany przez kratki okienne niczym cień żywego organizmu

Przez dach wlewa się niewyczerpany błysk neonu, a ja chwilę trzymam na usta miasto, które nie śpi

Pre-Chorus

Czy ta noc ma jakiś plan? Czy ktoś tu właśnie mnie szuka?

W tych słabych refleksach widać krok, który mógł być mój

Chorus

Dym między klatkami, niech nocy już nie trzeba mówić o sobie

Znajduję cień w taki sposób, jak się znaleźć bez niczego nie potrafię

Pusto, milczenie, i dym na betonie, a ja już tam stoję

Dym między klatkami, to chyba znowu ten sam sen

Verse

Błysk neonu krzyżuje się z kroplą w kieszeni, która jeszcze pachnie po zapaleniu papierosa przed pierwszą godziną rano

Stoję tam i chwilę nie wiem, czy to ja, czy ktoś inny, czy może to przyszły