Karton z Napisem: Nie Wyrzucać (वर्ज़न 2)

Intro – spoken, old cassette hiss, quiet rain, distant train

Każdy dom...

ma taki jeden karton.

Stoi gdzieś wysoko na szafie.

Nikt go nie otwiera.

Bo wszyscy wiedzą...

że w środku nie ma rzeczy.

Są lata.

---

Verse 1

Znalazłem go, gdy sprzątaliśmy mieszkanie,

Po tym, jak mama odeszła cicho we śnie.

Na wieku napisane długopisem:

„Nie wyrzucać.”

W środku stare zdjęcia bez podpisów,

Świadectwa z pożółkłym papierem.

Mój pierwszy rysunek z przedszkola,

I zegarek, który dawno przestał iść.

Był też bilet na pociąg z osiemdziesiątego ósmego,

List od ojca z delegacji.

Kilka kartek na cukier...

I zasuszony goździk.

Nagle całe życie

zmieściło się w pudełku.

---

Pre-Chorus – harmonica

Najcięższe nie są kartony...

Najcięższe są wspomnienia,

których nie da się odłożyć

na strych.

---

Chorus – emotional, full band

Nie wyrzucaj...

tych starych fotografii.

Na nich jeszcze żyją

ludzie, których wołam po cichu.

Nie wyrzucaj...

tego zapachu domu.

Bo kiedy odejdzie pamięć...

Nie będzie już dokąd wracać.

---

Verse 2

Pamiętam ojca przy kuchennym stole.

Naprawiał radio,

które szumiało bardziej niż grało.

Mówił:

„Jeszcze pochodzi.”

Tak samo mówił

o swoich butach.

O samochodzie.

O życiu.

Mama cerowała skarpety przy lampce,

A ja udawałem, że śpię.

Bo lubiłem słuchać,

jak rozmawiają o zwykłych rzeczach.

Wtedy nie wiedziałem,

że to będą

najpiękniejsze rozmowy mojego życia.

---

Bridge – half spoken, accordion, harmonica

Dzisiaj...

Mam wszystko,

czego wtedy nie mieliśmy.

Tylko nie mogę już usiąść

między nimi.

I powiedzieć...

"Dziękuję."

---

Final Chorus – cinematic, choir, soaring guitar

Nie wyrzucaj...

tego starego klucza.

Może już niczego nie otworzy...

Ale zamyka w sobie

całe dzieciństwo.

Nie wyrzucaj...

tych prostych wspomnień.

Bo człowiek odchodzi dwa razy.

Pierwszy raz...

kiedy przestaje oddychać.

Drugi...

Kiedy nikt

już o nim nie pamięta.

---

Outro – harmonica solo, rain, old clock ticking

Karton wrócił na szafę...

Tak jak stał.

Bo są rzeczy,

których...

nie wolno wyrzucać.