Osiedle śpi IV (वर्ज़न 3)

Verse

Wracam z nocnej, klatka trzecia, winda numer dwa nie działa,

Niosę zimną bułkę w torbie, cień pode mną się rozlewał.

Blok jedenasty, licznik pradu mruga jak stare serce,

Liczę okna, siódme piętro, tam gdzie kiedyś było więcej.

Domofon chrypi, ktoś tam woła, ale nikt już nie odbiera,

Płyta betonowa zimna, jak dłoń, co mnie nie zabiera.

Zegar na wieży ciśnień staje o dwudziestej trzeciej co noc,

A ja stoję pod latarnią, sam, jak zgaszona moc.

Pre-Chorus

Czy ktoś jeszcze nie śpi tak jak ja, czy tylko ja tu czuwam?

Czy to światło w oknie siódmym wciąż dla mnie się zapala?

Liczę kroki do klatki, jeden, dwa, trzy, cztery,

Zanim cisza mnie pochłonie, zanim zgasną wieczory.

Chorus

Osiedle śpi, ja jeden czuwam,

Osiedle śpi, cień się rozlewa.

Osiedle śpi, a ja wciąż liczę,

Okna, co zgasły, jak moje życie.

Verse

Ona mieszkała piętro wyżej, firanka w kwiaty, stara rama,

Zapalała światło, kiedy wracałem, jak latarnia sama.

Dziś okno ciemne, firanki zdjęte, ktoś inny tam już śpi,

A ja wciąż licznik w ręku trzymam, chociaż nikt mnie nie czeka, nie.

Pre-Chorus

Czy ktoś jeszcze nie śpi tak jak ja, czy tylko ja tu czuwam?

Czy to światło w oknie siódmym wciąż dla mnie się zapala?

Liczę kroki do klatki, jeden, dwa, trzy, cztery,

Zanim cisza mnie pochłonie, zanim zgasną wieczory.

Chorus

Osiedle śpi, ja jeden czuwam,

Osiedle śpi, cień się rozlewa.

Osiedle śpi, a ja wciąż liczę,

Okna, co zgasły, jak moje życie.

Bridge

Może to nie okno gasło, może to ja się zmieniłem,

Zamieniłem klucz na cień, i noc na dom uczyniłem.

Osiedle śpi spokojnie, beton oddycha wolno,

A ja zostaję pod latarnią, licząc, co minęło.

Chorus

Osiedle śpi, ja jeden czuwam,

Osiedle śpi, cień się rozlewa.

Osiedle śpi, a ja wciąż liczę,

Okna, co zgasły, jak moje życie.