Kod kreskowy snów (वर्ज़न 2)

Verse 1

Hala numer trzy, neony mrugają jak gorączka,

skaner w dłoni ciężki, jakby serce z metalu.

Karton po kartonie, etykieta, cyfry, kreska,

ojciec stał tu przede mną, ta sama zmiana, ten sam zapach.

Termos z herbatą stygnie na paletach z drewna,

zegar bije trzecią, hala pusta, cicho, ciemno.

Kod czterdzieści dziewięć, kraj i data przydatności,

uczę się na pamięć cudzych dat, nie swojej przyszłości.

Pre-Chorus

Czy sen też ma numer, gdy leży na półce,

czy traci ważność, zanim go otworzę?

Czy to jeszcze marzenie, czy towar w kolejce,

czekający na skreślenie, gdy przyjdzie nowa taśma?

Chorus

Kod kreskowy snów, prześwietlam go po nocy,

czerwona linia gaśnie, gdy cena już nieaktualna.

Kod kreskowy snów, każdy ma datę ważności,

a mój dawno minął, lecz skaner wciąż mnie woła.

Verse 2

Nowy kierownik liczy skrzynki, nie ludzi,

mówi, że norma rośnie, a premia się nie budzi.

Na taśmie zdjęcie matki, chowam pod bluzą,

bo uczucia też się skanuje, gdy mają kod przy sobie.

Koledzy odchodzą, taśma ich nie woła,

zostaje pusty regał i cisza dookoła.

Ja stoję do rana, aż zgaśnie ta lampa,

zliczam swoje lata jak sztuki towaru.

Pre-Chorus

Czy sen też ma numer, gdy leży na półce,

czy traci ważność, zanim go otworzę?

Czy to jeszcze marzenie, czy towar w kolejce,

czekający na skreślenie, gdy przyjdzie nowa taśma?

Chorus

Kod kreskowy snów, prześwietlam go po nocy,

czerwona linia gaśnie, gdy cena już nieaktualna.

Kod kreskowy snów, każdy ma datę ważności,

a mój dawno minął, lecz skaner wciąż mnie woła.

Bridge

A może to nie kod, tylko blizna na dłoni,

może dawno przestałem liczyć, ile jeszcze zostało.

Zdejmuję fartuch, gaszę światło w hali,

idę w ciemność bez kreski, bez ceny, bez daty.

Chorus

Kod kreskowy snów, prześwietlam go po nocy,

czerwona linia gaśnie, gdy cena już nieaktualna.

Kod kreskowy snów, każdy ma datę ważności,

a mój dawno minął, lecz skaner wciąż mnie woła.