Lantern (वर्ज़न 2)

Verse 1

Czwarta rano na klatce, parzy czarna herbata

Trzech nas stoi pod daszkiem, brat pilnuje tu brata (brata)

Klucze brzęczą na kółku, szary pot na kołnierzu

Tylko swoim przy stole do ostatka powierzę (powierzę)

Dzielimy ten bochenek i drobne z wypłaty

Słowo twarde jak ołów waży więcej niż straty

Pre-Chorus

Mgła opada na asfalt, gasną okna w oddali

Wiemy dobrze, jak drogo ten ogień się pali

Kto ma plecy u kogo, kiedy sypie się grunt? (grunt)

Zanim zegar wybije, uderzamy pod prąd

Chorus

Kiedy gaśnie to miasto, niosę naszą latarnię (latarnię)

Jeden za drugiego, nim ten beton nam zmarznie (zmarznie)

Krok w krok, ramię w ramię, przez zamieć i chłód

Dopóki stoimy, nie przetrąci nas bruk

Verse 2

Zimny metal poręczy, szary tynk pod palcami

Nie musimy nic mówić między tymi blokami (blokami)

W starym wozie parują porysowane szyby

Dzielimy każdy ciężar, bez wymówki i krzywdy

Jeden patrzy we wsteczne, drugi czyta tę drogę

Jeśli trzeba iść w ogień, sam przed ciebie tam wejdę

Pre-Chorus

Mgła opada na asfalt, gasną okna w oddali

Wiemy dobrze, jak drogo ten ogień się pali

Kto ma plecy u kogo, kiedy sypie się grunt? (grunt)

Zanim zegar wybije, uderzamy pod prąd

Chorus

Kiedy gaśnie to miasto, niosę naszą latarnię (latarnię)

Jeden za drugiego, nim ten beton nam zmarznie (zmar