Świt na Schodach (version 2)

Intro

(Rhythmic, metallic clinking of glass bottles rattling in a wire crate: "Clink-clank-clink")

Verse 1

Szary świt powoli pełzł po zimnych kafelkach klatki schodowej

Gdy z głębokiego snu budził mnie ten sam, znajomy od lat dźwięk

Metalowy koszyk mleczarza uderzał o stopnie z głośnym brzękiem

Niosąc poranny ładunek, zanim zgiełk miasta zaczął swój bieg

Wystawione wieczorem puste szkło znikało z naszej wycieraczki

A w jego miejsce stawała ciężka, zimna butelka pełna białego tła

Zwieńczona miękkim, srebrnym kapslem z cienkiego aluminium

Na którym gruba warstwa żółtej śmietanki od samego patrzenia lśnić szła

Pre-Chorus

Czasem sikorki były szybsze, dziobiąc srebro dla tłustego łyku

A my śmialiśmy się z tego małego, ptasiego sprytu i krzyku

Chorus

Ooo, rdzawy blues z porannego mleka pod drzwiami!

Gdy zaczynaliśmy nowy dzień z prostymi, czystymi myślami

Ten zapach ciepłego kakao gotowanego na emaliowanym garnuszku

I ten metaliczny kapsel, co gniotło się w palcach dla zabawy i ruszku

Mieliśmy tak niewiele, szklany litr i zaufanie na wycieraczce co noc...

Dlaczego dziś za zamkniętym zamkiem wciąż czujemy lęku złą moc?

Verse 2

Mój sąsiad wspominał niedawno, jak biegał boso po te butelki

By ubiec brata i zdążyć wypić tę pierwszą, najsłodszą śmietankę z góry

Wszystko miało swój naturalny bieg, swój prosty, prawdziwy smak

Którego nie potrafiły zepsuć żadne kłopoty ani polityczne chmury

Dziś kupujesz sterylny karton, co może stać na półce przez długie miesiące

Mleko bez zapachu, bez duszy, bez kropelki tłuszczu na szkle

Nikt już nie wystawia pustych butelek, nikt nie czeka na poranny krok

Wszystko jest plastikowe, szybkie, wygodne i obce w tym naszym tle

Chorus

Ooo, rdzawy blues z porannego mleka pod drzwiami!

Gdy zaczynaliśmy nowy dzień z prostymi, czystymi myślami

Ten zapach ciepłego kakao gotowanego na emaliowanym garnuszku

I ten metaliczny kapsel, co gniotło się w palcach dla zabawy i ruszku

Mieliśmy tak niewiele, szklany litr i zaufanie na wycieraczce co noc...

Dlaczego dziś za zamkniętym zamkiem wciąż czujemy lęku złą moc?

Guitar Solo

(Screaming tube distortion, long crying bends mimicking the crisp morning wind)

(Harmonica and accordion weave together, bright yet melancholic, like a rising sun)

Bridge

Otwieram ciężkie drzwi...

Chłodne powietrze z klatki wpada prosto do przedpokoju.

Podnoszę butelkę, szron osiada na moich palcach.

Matka już stawia garnek na gazie, nucąc cicho pod nosem.

„Dolej wody do pustej, synek, trzeba ją umyć na wieczór”...

I ten mały obowiązek daje nam spokój.

Outro

Srebrny kapsel z dziurką po dzióbku.

Pusta butelka błyszcząca w słońcu.

Brzęk koszyka, co niknie w oddali.

Został tylko ten rdzawy blues...

I ten czysty, poranny świt w nas.

End