Serce w klatce (έκδοση 2)

Verse 1

Klatka zamyka się na mnie, dym w kieszeni

Bas przyciska mi skóry o udechy

Serce bije w cichej chwili, nic nie słyszałem od głośników

Ręce pod rękami, ale nikt tu nie widział

Fioletowe światło spala twarz na długo, a ja nie odrywasz

Dzwony w klatce zagrzmiały jakby na mnie

Pierwsze strachy przeszywały cień na ścianie

Ktoś trzyma moją rękę, nikt mi nie mówi

Bas staje się ciszą i ja już widzę to miejsce

Ludzie zniknęli jakby w dymie mieli odziedziczyć

Tylko nas pięć, odczytujesz te sylaby

Kres tu czeka na wrażenie, niczym się nie rządź

Bas rośnie w gnieździe do którego mnie wleczą

W pamięci zanika dawny rytm tłumu

Serce bije ciemno jakby ocalone przed chwilą

Przez drżenie słyszę że ktoś jest tu przy mnie

Chorus

Puszczaj mnie w cichym basie, nie rób nic z moją twarzą

W tej ciszy mówi się więcej niż słowa

Dzień przynosi nowe imiona i tłum skurczy się do małych kształtów a ja tam pozostaję dalej za drzwiami

Cień w klatce pociąga mnie na dalsze zasięgierzy, nic mi nie jest potrzebne tylko by być tu

Puszczaj mnie w cichym basie, nie rób nic z moją twarzą

W tej ciszy mówi się więcej niż słowa

Verse 2

Dzwony w klatce zagrzmiały na znak wejścia i ja przyszedłem jakby w koszulach ślubnych, chciałem być tym któremu nikt nie mówi czegoś drugiego

Fioletowe światło uderza twarze jakby ktoś podpowiedział mu co tu powinno być i ja puszczam rękę by dostać ten kawał świata w zamiast karty do gry

Ktoś trzyma moją rękę, nic nie mówi na to słowo tylko daje mi kilka milimetrów ciszy a já już widzę co tu napisane jest na starych drzwiach jakby tu się rodziło kiedy już zostały wyrzucone z pamięci

Bas rośnie w gnieździe do którego mnie wleczą, dym pod stropem wznosi się aż tak że trudno jest mówić o tym by chciał się tu wracać

Chorus

Puszczaj mnie w cichym basie, nie rób nic z moją twarzą

W tej ciszy mówi się więcej niż słowa

Dzień przynosi nowe imiona i tłum skurczy się do małych kształtów a ja tam pozostaję dalej za drzwiami

Cień w klatce pociąga mnie na dalsze zasięgierzy, nic mi nie jest potrzebne tylko by być tu

Puszczaj mnie w cichym basie, nie rób nic z moją twarzą

W tej ciszy mówi się więcej niż słowa

Outro

Cisza w klatce na chwilę odnalazła siebie i usta były tak niewypowiedziane że aż do samej późniejszej śmierci mi nie spaliło ich zanim niespodzianie otworzył drzwiczki i zniknąłem wśród opon na długiej drodze