Kiedy Zgasło Światło na Klatce（版本 2）

Intro – spoken, cassette hiss, rain, elevator hum, distant factory whistle

Były takie wieczory...

Kiedy całe osiedle zasypiało razem.

Jedno po drugim gasły okna.

A my myśleliśmy...

Że jutro będzie dokładnie takie samo.

---

Verse 1

Pamiętam światło na klatce schodowej,

Żółte, słabe, trochę zmęczone.

Każdy wracający znał te schody,

Każdy zostawiał tam kawałek siebie.

Pani z drugiego piętra podlewała kwiaty,

Pan z parteru palił papierosa przy drzwiach.

Dzieci biegały jeszcze po podwórku,

Choć mama wołała już setny raz.

Ojciec zostawiał buty przy wejściu,

Kurtkę wieszał na starym gwoździu.

I wtedy wiedziałem...

Że wszystko jest dobrze.

---

Pre-Chorus – crying harmonica, slow guitar

Nie tęsknię za murami.

Nie tęsknię za farbą na ścianach.

Tęsknię za tym,

kto czekał za tymi drzwiami.

---

Chorus – emotional, powerful baritone

Kiedy zgasło światło na klatce...

Zgasła część mojego świata.

Nie było już kroków ojca,

Nie było głosu mojej mamy.

Został tylko zapach starego mieszkania,

I echo dziecięcych lat.

Bo człowiek nie traci domu...

Kiedy traci adres.

Traci go wtedy...

Gdy nie ma już komu wracać.

---

Verse 2

Na schodach zostały małe ślady,

Po rowerach i dziecięcych butach.

Ktoś odmalował stare ściany,

Ale nie odmalował wspomnień.

W piwnicy pachniało zimą,

Wózkami, drewnem i kurzem.

Tam chowaliśmy nasze skarby,

Jakby miały trwać na zawsze.

Pierwsza gitara.

Pierwszy list.

Pierwsze marzenie o dorosłym życiu.

Nie wiedziałem wtedy...

Że dorosłość będzie tęsknić

za tym chłopakiem.

---

Bridge – half spoken, accordion, harmonica solo

Najbardziej boli nie to,

że miejsca znikają.

Najbardziej boli,

że pewnego dnia wracasz...

I nikt już nie mówi:

"Jesteś w domu."

---

Final Chorus – cinematic orchestra, choir, distorted guitars

Kiedy zgasło światło na klatce...

Zostało światło we mnie.

Wszystkie słowa mojej matki.

Wszystkie milczenia ojca.

Wszystkie wieczory przy stole,

Wszystkie zwyczajne dni.

Bo może właśnie zwyczajne chwile...

Były tym,

co mieliśmy najcenniejsze.

---

Outro – harmonica fading, elevator door closing, rain

Ostatnie piętro...

Ostatnie drzwi...

I cisza.

Ale gdzieś głęboko...

Wciąż świeci światło.