Smak Oranżady z Saturatora

Intro

(The hiss of a street soda saturator)

(A thick glass bottle clinks against metal)

(Children laughing in the distance)

(A bicycle bell rings softly)

Verse 1

Na rogu ulicy stał stary saturator,

Czerwony parasol chronił przed lipcowym słońcem.

Pan w białym fartuchu nalewał oranżadę,

A kolejka cierpliwie rosła z każdą minutą.

Jedna szklanka dla wszystkich,

Przepłukana tylko zimną wodą.

Nikomu to wtedy nie przeszkadzało,

Bo liczył się smak i chwila.

Kilka groszy w zaciśniętej dłoni,

Które odkładałem przez cały tydzień.

Za nie kupowałem małe szczęście,

Musujące jak letni wiatr.

Pre-Chorus

(Accordion joins softly)

Bąbelki uciekały ku górze...

A dzieciństwo wydawało się wieczne...

Chorus

(Full emotional blues-rock band)

Ooo... smak oranżady z saturatora...

Słodszy niż wszystkie dzisiejsze napoje.

Jedna szklanka... jeden łyk...

I cały świat był prostszy.

Na chodniku pachniało latem,

A czas nie gonił nikogo.

Czy można jeszcze kupić...

Takie zwyczajne szczęście?

Verse 2

(Music strips down)

Na ławce topniały lody Bambino,

Palce lepiły się od cukru.

Ktoś gwizdał melodię z radia,

Ktoś prowadził psa na smyczy.

Nad osiedlem unosił się zapach asfaltu,

Rozgrzanego po całym dniu.

Wieczorem wracaliśmy do domu,

Z kolanami pełnymi kurzu.

Nie potrzebowaliśmy wakacji za granicą,

Ani zdjęć robionych co chwilę.

Wystarczył rower, boisko i słońce,

Żeby zapamiętać całe lato.

Chorus

Ooo... smak oranżady z saturatora...

Do dziś wraca w letnich wspomnieniach.

Tam każda chwila była prawdziwa,

Bo nikt nie spieszył się do jutra.

Najpiękniejsze wakacje mojego życia...

Zmieszczą się w jednej szklance.

Guitar Solo

(Crying blues harmonica)

Bridge

Jeszcze raz...

Usłyszeć syk saturatora...

Jeszcze raz...

Poczuć smak pierwszego łyku...

Jeszcze raz...

Mieć dziesięć lat...

Outro

Pusta szklanka...

Ciepły chodnik...

I lato...

Które nigdy...

Nie odeszło...