Zapach z Okienka (7:11)

Intro

(The distinct "click-clack" of a heavy, ceramic-tipped power plug being pushed into a socket)

Verse 1

W niedzielne południe kuchnia pachniała masłem i tartą bułką

Gdy babcia ostrożnie smarowała wnętrze tego srebrnego garnka

Prodiż stał dumnie na stole, połączony z gniazdkiem grubym sznurem

W materiałowym oplocie, z wtyczką z porcelany, ciężką jak walka

Wlewała do środka puszyste ciasto, rzucając na wierzch dojrzałe śliwki

A ja, mały brzdąc, klęczałem na taborecie tuż obok, bez tchu

Patrząc przez maleńkie, okrągłe szkiełko w gorącej pokrywie

Jak ten słodki, surowy płyn powoli rośnie, uciekając przed szarością dni

Pre-Chorus

Metalowa obudowa parzyła palce, gdy próbowałem dotknąć tego cudu

A zapach pieczonego ciasta uwalniał nas od całotygodniowego trudu

Chorus

Ooo, rdzawy blues z gorącego okienka prodiża!

Gdy prosta niedzielna chwila do siebie nas wszystkich przybliża

Ten dymek uchodzący z małych otworów w lśniącej pokrywie

I ten rumiany brzeg ciasta, który rósł tak niecierpliwie

Mieliśmy tak niewiele, aluminiowy garnek i ciepła w sercu garść...

Dlaczego dziś w luksusowych kuchniach tak trudno ten dawny zachwyt znaleźć?

Verse 2

Mój ojciec wspominał niedawno, że gdy zepsuł się grzejnik w pokrywie

Sąsiad przyniósł ze swojej piwnicy spiralę i naprawił ją w pięć minut przy stole

Ludzie potrafili dzielić się wszystkim, naprawiać rzeczy, a nie je wyrzucać

I żaden brak w sklepach nie potrafił złamać naszej wspólnej woli

Dziś masz piekarniki sterowane telefonem, idealne programy i zimne szkło

Wypieki są równe, sterylne, kupowane na szybko w plastikowym pudełku

Nikt już nie czeka z nosem przy szybce, nikt nie zagląda z dreszczem emocji

Zniknął ten domowy, powolny czas, ukryty w tamtym starym kuferku

Chorus

Ooo, rdzawy blues z gorącego okienka prodiża!

Gdy prosta niedzielna chwila do siebie nas wszystkich przybliża

Ten dymek uchodzący z małych otworów w lśniącej pokrywie

I ten rumiany brzeg ciasta, który rósł tak niecierpliwie

Mieliśmy tak niewiele, aluminiowy garnek i ciepła w sercu garść...

Dlaczego dziś w luksusowych kuchniach tak trudno ten dawny zachwyt znaleźć?

Guitar Solo

(Screaming tube distortion, long crying bends, dramatic delays)

(Harmonica and accordion weave together, warm, sweet, smelling of vanilla and burnt sugar)

Bridge

Babcia wyciąga wtyczkę z kontaktu...

Aluminiowy prodiż cyka cicho, powoli oddając swoje wielkie ciepło.

Zdejmuje pokrywę, a para bucha prosto pod sufit naszej małej kuchni.

„Ukroję wam, jak tylko ostygnie” – mówi z uśmiechem...

I to czekanie jest najpiękniejszą częścią niedzieli.

Outro

Okrągłe szkiełko w pokrywie.

Zapach drożdżowego ciasta na korytarzu.

Porcelanowa wtyczka dawno odcięta.

Został tylko ten rdzawy blues...

I ten najsłodszy niedzielny blask w nas.

End