Szorstki papier (версия 2)

Intro

Blitz Storm, ósma rano, papier szorstki pod dłonią

Piszę bit po bicie, tam gdzie inni się boją

Verse

Ósma klasa, pani mówi że nie mam talentu do słów

Ja w zeszycie pod ławką układałem rymów rów

Szorstki papier, długopis co przecieka na kant

Pisałem bary w brudnopisie, gdzie nikt nie widział szans

Ojciec liczył grosze, matka szyła nocą etykiety

Ja w tym samym pokoju szukałem rytmu do sonety

Sąsiad z klatki gadał, że skończę jak jego brat

Za kratą albo w rowie, taki mu się śnił mój ślad

Nosiłem zeszyt w kurtce jak ikona pod podszewką

Papier się mieszał z potem, atrament płynął rzewko

Trzynaście lat, żadnej sceny, tylko kuchenne krzesło

Uczyłem się flow z radia, gdzie stare głośniki trzeszczą

Nikt mi nie wierzył, mówili chłopak z bloku nie umie

Dziś stoję na scenie, gdzie echo moje bity tłumi

Ten sam papier w kieszeni, teraz w oprawie ze szkła

Bo szorstka kartka niosła mnie, gdy reszta wątpić chciała

Chorus

Szorstki papier, w dłoni ślad

Piszę mimo tego, co mówił cały świat

Każda kreska to jest krok, który podnosił mnie wciąż

Szorstki papier niósł mnie, dziś nie zna mnie już wstyd

Verse

Piętnaście lat, na warsztatach uczyli mnie fachu

Ja pisałem teksty w przerwie, w zapachu smaru i lakieru

Majster mówił - chłopak, rzuć to, nie masz głosu do mikrofonu

Ja nagrywałem w łazience, echo kafli jak w tunelu betonu

Osiemnaście, pierwszy konkurs, przegrałem w finale

Sędzia rzucił - flow bez duszy, słowa płyną niedbale

Wróciłem do zeszytu, papier znów szorstki w palcach

Zamiast się poddać, pisałem noce, budząc w sobie zapal

Dwudziesty rok, klub w piwnicy, publika ledwie dwadzieścia

Ale każdy wers wypełniony jak paczka pełna treści

Menedżer mówił - nie ten rynek, zmień styl albo zgiń

Ja trzymałem kurs jak kapitan, choć fala biła w rufę i w dziób

Dziś słyszę siebie w radiu, tam gdzie kiedyś się śmiali

Kartka z brudnopisu w ramce, wisi tam gdzie palce drżały

Nie liczę już przegranych, liczę bary które trwają

Bo szorstki papier uczył mnie, że słowa nie kłamają

Chorus

Szorstki papier, w dłoni ślad

Piszę mimo tego, co mówił cały świat

Każda kreska to jest krok, który podnosił mnie wciąż

Szorstki papier niósł mnie, dziś nie zna mnie już wstyd

Bridge

Mama chowa ten zeszyt w szufladzie jak relikwię

Ojciec w końcu przyznał - synu, miałeś rację, wybacz mi tę zwlekę

Sąsiad z klatki dziś nuci moje bary pod prysznicem

Ci co mówili nigdy, dziś śpiewają razem z tłumem przy schodach

Outro

Szorstki papier, w dłoni ślad

Zostawiam teraz innym, niech piszą dalej swój świat

Blitz Storm, ósma rano, kartka wciąż na biurku leży

Dowód, że każdy szept wątpiący prędzej czy później milknie i wierzy