Trailer da música (30 s)
O trecho mais marcante da música, com o cartão da WeavyAudio: 30 segundos. Abrir a página do vídeo
Sobre Ostatni autobus z Nowej Huty (Version 2)
“Ostatni autobus z Nowej Huty (versão 2)” é uma música nostálgica de lo-fi, de Luka (106 BPM, A menor, 3:47, cantada em polonês). Faz parte do catálogo da WeavyAudio e é licenciada para execução em cafeterias, restaurantes, academias, lojas e outros estabelecimentos.
Mais: música lo-fi livre de royalties. Mais por clima: nostálgico. Licencie para o seu estabelecimento.
Créditos
- Artista
- Luka
- Gênero
- Lo-Fi
- Clima
- Nostálgico
- Andamento
- 106 BPM
- Tom
- A menor
- Duração
- 3:47
- Vocais
- polonês
- Licença
- Licenciado para estabelecimentos
Palavras-chave
- Synth-Pop
- earnest
- retro
- quietly aching
- analog retro pop
- DX7 bells
- gated snare
- pulsing synth bass
- lo-fi beats
- harmonica or 8-bit samples
- rain/ambient field recordings
- 106 BPM
- A minor
- male
- measured delivery
- conversational and intimate
- often spoken-word intros with raspy or flat affect
Adicionada há 1 mês · 19/09/2026 · licenciada para execução em estabelecimentos
Letra· acompanha o áudio
Ostatni autobus z Nowej Huty (Version 2) lyrics
Verse
Wpół do jedenastej, hala jeszcze dyszy,
para z ust jak dym, co po zmianie cichnie.
Przystanek szósty, neon "Nocna" pisze,
w szybie autobusu paruje twoje imię.
Bilet dwutygodniowy, zgięty w kieszeni płaszcza,
rękawiczka zimna wciąż leży na fotelu.
Kierowca ten sam, dwadzieścia lat już straszy,
licznik kilometrów kręci się bez celu.
Pre-Chorus
Czy pamiętasz numer tego kursu,
sto pięćdziesiąt dwa, ostatni z hali?
Czy ktoś jeszcze czeka na przystanku pustym,
odkąd stąd wszyscy się wykruszyli?
Chorus
Ostatni autobus z Nowej Huty jedzie sam,
stoi tylko cień na mokrym oknie tam.
Ja wiozę pustkę tam, gdzie kiedyś byłaś ty,
ostatni autobus z Nowej Huty - to moje życie.
Verse
Kierownik zmiany krzyczał: "jutro szósta rano",
kolejka przy bramie długa jak ta trasa.
Zima za zimą, to samo, niezmienne,
tylko twarze w oknach coraz bardziej senne.
Ktoś zostawił bilet z tysiąc dziewięćset roku,
w portfelu trzymam go jak starą fotografię.
Popiół z papierosa spada mi do kroku,
autobus skrzypi, jakby płakał po nas obu.
Pre-Chorus
Czy pamiętasz numer tego kursu,
sto pięćdziesiąt dwa, ostatni z hali?
Czy ktoś jeszcze czeka na przystanku pustym,
odkąd stąd wszyscy się wykruszyli?
Chorus
Ostatni autobus z Nowej Huty jedzie sam,
stoi tylko cień na mokrym oknie tam.
Ja wiozę pustkę tam, gdzie kiedyś byłaś ty,
ostatni autobus z Nowej Huty - to moje życie.
Bridge
Dziś wysiadłem tam, gdzie ty wysiadłaś wtedy,
przystanek siódmy, tabliczka już zardzewiała.
Nikt nie czeka, nikt nie pyta, gdzie jedziesz,
a ja stoję tam, gdzie miłość się zatrzymała.
Chorus
Ostatni autobus z Nowej Huty jedzie sam,
stoi tylko cień na mokrym oknie tam.
Ja wiozę pustkę tam, gdzie kiedyś byłaś ty,
ostatni autobus z Nowej Huty - to moje życie.
Do catálogo
Também em WeavyAudio
Versões desta música
- Ostatni autobus z Nowej Huty
- Ostatni autobus z Nowej Huty (versão 2) (esta gravação)
