Trailer da música (30 s)
O trecho mais marcante da música, com o cartão da WeavyAudio: 30 segundos. Abrir a página do vídeo
Sobre Ostatni tramwaj do świtu III (Version 2)
“Ostatni tramwaj do świtu III (versão 2)” é uma música nostálgica de lo-fi, de Luka (114 BPM, D menor, 3:00, cantada em polonês). Faz parte do catálogo da WeavyAudio e é licenciada para execução em cafeterias, restaurantes, academias, lojas e outros estabelecimentos.
Mais: música lo-fi livre de royalties. Mais por clima: nostálgico. Licencie para o seu estabelecimento.
Créditos
- Artista
- Luka
- Gênero
- Lo-Fi
- Clima
- Nostálgico
- Andamento
- 114 BPM
- Tom
- D menor
- Duração
- 3:00
- Vocais
- polonês
- Licença
- Licenciado para estabelecimentos
Palavras-chave
- Synth-Pop
- nostalgic
- bittersweet
- driving energy
- analog retro pop
- DX7 bells
- gated snare
- pulsing synth bass
- lo-fi beats
- harmonica or 8-bit samples
- rain/ambient field recordings
- 114 BPM
- D minor
- male
- measured delivery
- conversational and intimate
- often spoken-word intros with raspy or flat affect
Adicionada há 1 mês · 19/09/2026 · licenciada para execução em estabelecimentos
Letra· acompanha o áudio
Ostatni tramwaj do świtu III (Version 2) lyrics
Verse
Siadam za kółkiem, dwudziesta trzecia pięć,
dwadzieścia lat rąk na tej samej kierownicy.
Szyny błyszczą jak srebrny szew na starej ranie,
mgła kładzie się nisko, jak zdjęty koc na ganku.
Kasownik chrypi, sygnalizacja mruga,
przystanek Fabryczna, nikt już tu nie czeka.
Dyspozytor melduje: kurs ostatni, panie kierowco,
jutro ktoś młodszy wsiądzie na to miejsce.
Pre-Chorus
Co zrobię z rękami, gdy puszczę ten drążek?
Gdzie schowam się, kiedy zgaśnie to światło?
Trzydzieści lat miasta zmieściło się w oknie,
czy starczy mi ciszy, żeby przeżyć to jutro?
Chorus
Ostatni tramwaj do świtu
wiezie mnie sam przez miasto z betonu i mgły.
Ostatni tramwaj do świtu
zna każdy przystanek, gdzie zostały już tylko sny.
Szyny śpiewają w rytmie mijających lat,
ostatni tramwaj do świtu.
Verse
Pamiętam parę w drzwiach, wysiadła w deszczu bez słowa,
on biegł za nią przez kałuże, zgubił but na peronie.
Pamiętam starą w chustce, co liczyła bilety,
jakby liczyła dni do końca kolejki po chleb.
Telewizor Zefir świecił w oknie na Grabowej,
gasł, kiedy mijałem, jak zgaszona zapałka.
Portier w budce spał, zegar Cyklop stawał,
a ja jechałem dalej, sam, w tę samą stronę.
Pre-Chorus
Co zrobię z rękami, gdy puszczę ten drążek?
Gdzie schowam się, kiedy zgaśnie to światło?
Trzydzieści lat miasta zmieściło
Do catálogo
Também em WeavyAudio
Versões desta música
- Ostatni tramwaj do świtu III
- Ostatni tramwaj do świtu III (versão 2) (esta gravação)
