List, Którego Nie Wysłałem (버전 2) (4:53)

Intro - spoken, tape hiss, rain against window, distant train

Drogi Ojcze...

Nie wiem, czy jeszcze gdzieś słuchasz.

Ale dzisiaj znowu pada deszcz...

Taki sam jak wtedy.

Verse 1

Pamiętam twoje buty pod drzwiami,

Zostawione po ciężkim dniu.

Pamiętam ciszę przy kolacji,

Gdy zmęczenie mówiło więcej niż ty.

Wracałeś z fabryki po zmroku,

Z zapachem stali na dłoniach.

Mówiłeś:

"Jeszcze trochę, synu..."

Choć sam nie wierzyłeś już w te słowa.

W kieszeni miałeś stare paragony,

Kilka monet i bilet na pociąg.

A mimo tego dla całej rodziny

Byłeś największym bogactwem domu.

Pre-Chorus - crying harmonica, soft guitar

Dzisiaj wiem...

Że nie chodziło o to,

Ile mieliśmy.

Chodziło o to,

Że byliśmy razem.

Chorus - emotional baritone, powerful guitars

Został mi twój głos

W ścianach tego mieszkania.

Został twój zapach

Na starej kurtce w szafie.

Zostały zdjęcia,

Których czas nie potrafił zniszczyć.

I mały chłopak,

Który nadal czeka na ciebie.

Verse 2

Pamiętam niedzielne poranki,

Radio grało cicho w kuchni.

Mama robiła herbatę,

A świat na chwilę był prostszy.

Pamiętam zimę na osiedlu,

Światła w oknach jak gwiazdy.

Każdy balkon miał swoją historię,

Każdy człowiek swoje blizny.

Dzisiaj stoję pod naszym blokiem,

Choć numer dawno zmienili.

Patrzę na okno na czwartym piętrze,

Gdzie kiedyś wszyscy byliśmy.

Bridge - half spoken, accordion, harmonica solo

Wiesz, tato...

Miałeś rację.

Człowiek nie pamięta,

jak drogi był telewizor.

Pamięta,

kto siedział obok niego,

kiedy go oglądał.

Final Chorus - cinematic orchestra, choir, huge drums

Został mi twój głos,

Choć ucichły już kroki.

Zostało światło,

Które zapalałeś co wieczór.

I nawet jeśli

Cały świat pójdzie dalej,

Ja będę wracał

Do tamtych kilku metrów szczęścia.

Bo dom nie był z betonu.

Dom był z ludzi.

Outro - harmonica, train horn fading, rain

Listu nigdy nie wysłałem...

Bo adres znam.

Jest tam,

gdzie światło nigdy nie gaśnie.