Małe ogniki (버전 2)

Verse 1

Kolejka stojąca przed drewnianym domem

Układamy skrzypce do małego pociągu.

Mamy każdy swój samochód, trzepia rakiety i latają przez krokiet.

Smok wisi tam, blask na jego pysku a mówi: «Skrzypeczki, skierujcie nas po noc!»

Wchodzi mądra babcia z ogniskiem w dłoni, ma to ciepło jak łyk

Stańmy w linię, odetnijcie klucz i zapalić teraz całą trawkę

Mały smok znika po cichu, wraca już z płomykiem w kieszeni, żeby dokończyć nasz podróżny pociąg

Kolejka na peronie ma światełko niebieskie, z ręcznikiem i szablą

Mam go w gacie jak łyk, trzyma ciepło aż do dnia

Piosenki z biesiadem latają przez szańce tam na wzgórzu w krokiet

Babcia ma ognisko przygotowane, wlewa nam herbatę ciepłą do koszulki, a my w tym blasku jak światełko mamy swoje serca uśmiechnięte

Kolejka pociągu się zatrzyma przed naszą stacją i kiedy już małe światło na peronie zapala, wtedy ten smok na trakcie zniknie do naszych snów jako błysk, który zostaje do końca nocnego szlaku!

Chorus

Zapaliłem ognisko!

Mam ciepło w dłoni i nie boję się ciemności, mamy światło na wzgórzu na krokiet!

Małe ogniki nas prowadzą przez puszczę do góry, a babcia ma tam cały świecący dom.

W tym blasku zawsze jest to ciepło jak łyk. Mamy swój cieniowy świat na nocny szlak, mamy ten smok który znika do naszych snów i wraca z nowym światełkiem co roku tam na wzgórzu w krokiet.

Verse 2

Jasne lśniące drzewa jak srebrne grzywy, bocian na gałęzi trzyma nam cień na drodze.

Babcia podaj tyle herbaty co tylko pozwala ten mały pociąg. Mamy w niebie tam światła jak gwiazdy latają do nas przez dół, mam smoka już znowu w kieszeni i to ja go trzymam aż do rana na peronie.

Oto nasz cienisty ślad prowadzi przez las i góry a mamy każdego roku tam ten sam ognisko przed nami na wzgórzu w krokiet. Mały smok znika jak to już wiemy, ale wraca co roku z nowym błyskiem do nas w rękach.

Chorus

Zapaliłem ognisko!

Mam ciepło w dłoni i nie boję się ciemności, mamy światło na wzgórzu na krokiet!

Małe ogniki nas prowadzą przez puszczę do góry, a babcia ma tam cały świecący dom.

W tym blasku zawsze jest to ciepło jak łyk. Mamy swój cieniowy świat na nocny szlak, mamy ten smok który znika do naszych snów i wraca z nowym światełkiem co roku tam na wzgórzu w krokiet.

Bridge

Trzymajcie w rękach tą blaskową kartę!

Każdy może sobie wybrać kolor, a pociąg ten odbije każdą kartkę, jak zamykasz go do szarej skrzynki. Babcia trzy razy powie: «Latających kartkami kochać się chcemy!»

A potem mały smok wychodzi i rozlewa po całym lasie ten sam czerwony, zielony błysk.

Chorus

Zapaliłem ognisko!

Mam ciepło w dłoni i nie boję się ciemności, mamy światło na wzgórzu na krokiet!

Małe ogniki nas prowadzą przez puszczę do góry, a babcia ma tam cały świecący dom.

W tym blasku zawsze jest to ciepło jak łyk. Mamy swój cieniowy świat na nocny szlak, mamy ten smok który znika do naszych snów i wraca z nowym światełkiem co roku tam na wzgórzu w krokiet.