Popchnięcie

Verse

Walizka turkocze po płytach peronu,

Zegar na wieży przyspiesza mi krok.

Trzymasz mnie jeszcze pół sekundy dłużej,

Potem szyny rozdzielają nasz wspólny los.

Bilet w kieszeni, konfetti z papieru,

Głos z głośników wywołuje mój wagon.

Uśmiech przez łzy, migam ci jak neon,

Zanim zniknę w tym kolorowym tłumie znów.

Pre-Chorus

Czy to już koniec, czy dopiero brama?

Serce mi szepcze - idź, nie stój, nie czekaj.

Czuję, jak coś unosi mnie do góry,

Chyba to nie strach, to raczej jest ucieczka.

Chorus

To tylko popchnięcie, nie upadek, nie,

Wystarczy krok i wiatr poniesie mnie.

Twoje pożegnanie jak dłoń na mych plecach,

Popychasz mnie tam, gdzie jutro czeka.

To tylko popchnięcie, nie koniec dnia,

Zamykam oczy, otwieram je gdzieś dalej znów.

Popchnięcie - i lecę stąd.

Verse

Perony się mylą, ale ty stoisz pewnie,

Twój płaszcz na ramieniu, wiatr go unosi.

Mówisz - leć wysoko, ja będę na dole,

Macham ci ręką, choć serce coś nosi.

Światła wagonu migają w kałuży,

Odbicie twej twarzy zostaje na szybie.

Miasto się kurczy, staje się punktem,

A ja zamieniam żal w coś, co mnie podnosi.

Pre-Chorus

Czy to już koniec, czy dopiero brama?

Serce mi szepcze - idź, nie stój, nie czekaj.

Czuję, jak coś unosi mnie do góry,

Chyba to nie strach, to raczej jest ucieczka.

Chorus

To tylko popchnięcie, nie upadek, nie,

Wystarczy krok i wiatr poniesie mnie.

Twoje pożegnanie jak dłoń na mych plecach,

Popychasz mnie tam, gdzie jutro czeka.

To tylko popchnięcie, nie koniec dnia,

Zamykam oczy, otwieram je gdzieś dalej znów.

Popchnięcie - i lecę stąd.

Bridge

A może to ty potrzebujesz iść dalej,

Może to ja jestem twoim popchnięciem.

Dwa pociągi w różne strony wystrzelą,

Ale wracamy do siebie ze wspomnieniem.

Nie żegnaj się smutno, pomachaj z uśmiechem,

Dworzec to tylko przystanek, nie mur.

Chorus

To tylko popchnięcie, nie upadek, nie,

Wystarczy