Wild Parallax (वर्ज़न 2)

Intro

Widmo na trasie, jasne oczy szeroko otwarte

Cicho, cicho, słuchaj jak bije

Verse 1

Zaczynałem z niczą, plecak pełen marzeń, nic więcej

Ulica nauczyła mnie co to znaczy być śmielszy

Cztery rano, cztery godziny snu, cztery ściany

Liczę każdy grosz jak modlę się przed ołtarzem skały

Pierwszy kontrakt to było długie czekanie, bicie serca w ritm

Słowa jak monety, każdy sylab to mój system

Matka czuwała nocami, tata mówił: "bądź cierpliwy"

Teraz jeżdżę po mieście, tam gdzie wcześniej byłem niewidoczny

Odbicia w szybach wieżowców, moje imię na plakatach

Znowu nocą nie śpię, ale inny powód teraz

Przytłaczająca cisza przed każdym wydaniem nowego bitu

Czuję presję, czuję głód, czuję wszystko na jednym.

Pre-Chorus

Dziś się liczę za wszystko co jutra się stanie

Każdy krok to inwazja na cudze domains

Chorus

To jest paradoks drogi, dwa światy w jednym oku

Wczoraj w cieniu, dziś blask, ale pamiętam głód jako wroga

Paradoks drogi, siedem mil od początku

Jeszcze głodny mimo tego że wiem już smak zwycięstwa

Verse 2

Verso mówi: widział mnie w metrze, nie miałem butów

Teraz mamy szumne event, pero wszystko puto

Historia pisze się w chwilach, a my piszemy historię

Każdy beat to wyznanie wiary w tę kategorię

Blitz biegnie szybciej, ja na razie zanudzam

Dwa głosy, jedno serce, czasem się nie zgadzam

Ale raczej razem niż osobno się gubić

Co mam w sobie, muszę wszystko tutaj wyrzucić

Znowu rano, znowu tego samego lęku

Czy to wystarczy czy powinienem iść z innym mędem

Siedem tysięcy słuchaczy zamieniło się w siedem milionów

Sprawdzam status, jeszcze żyję, czuję puls tego miasta

Przyjaciół mniej, wrogów więcej, to jest standardowa cena

Ale muzyka moja, nigdy nie będzie zmieniona.

Pre-Chorus

Dziś się liczę za wszystko co wczoraj było chwiejne

Każdy dźwięk to oświadczenie wobec wszystkich niewidzialnych

Chorus

To jest paradoks drogi, dwa światy w jednym oku

Wczoraj w cieniu, dziś blask, ale pamiętam głód jako wroga

Paradoks drogi, siedem mil od początku

Jeszcze głodny mimo tego że wiem już smak zwycięstwa

Bridge

Czy mogę się zatrzymać, czy powinienem biec dalej

Czy to zwycięstwo czy nowe więzienie z całej machiny

Odpowiedź żyje gdzieś między pierwszą i dzisiaj

Między głodem a pełnością, między śmiercią a życzą

Outro

Widmo na trasie, widmo na scenach

Jestem wszędzie, ale jestem sam siebie w procesach

Paradoks drogi prowadzi do domu

A dom już nigdy nie będzie domem.