Cień Ostatniego Kruka (वर्ज़न 2)

Intro – Żeński szept

Czarna noc...

Zimny wiatr...

Kruki lecą nad światem...

Budzi się gniew...

Chór wojenny

HO!

HA!

HO!

Zwrotka 1 – Męski wokal

Idę przez mgłę, gdzie zamarza czas,

Gdzie każdy oddech zostawia ślad.

Nie szukam drogi pełnej złota,

Moja historia jest wyryta w lodach.

Mam w sercu ogień, w oczach burzę,

Przeciwko losowi sam się rzucę.

Nie złamie mnie noc ani cień,

Bo wojownik rodzi się każdego dnia.

Kruki pamiętają głosy przodków,

Wilki prowadzą mnie przez mrok.

Każdy bęben budzi ziemię,

Każdy krzyk niesie moje imię.

Refren – Męski + Żeński

Męski:

Jestem cieniem ostatniego kruka,

Który przez wieczną burzę szuka.

Żeński:

Ahhh... światło płonie,

Nawet gdy noc pochłonie.

Razem:

Biją bębny, drży kamień,

Budzi się pradawny płomień.

Przez lód!

Przez ogień!

Przez ciemność i czas!

Nie zginie duch,

Który mieszka w nas!

Drop

HO!

HO!

HO!

Rogi wyją!

Bębny grzmią!

Wojownicy powstają!

Zwrotka 2 – Szybki rap

Mam rytm jak młot, mam głos jak grzmot,

Każdy mój wers rozrywa noc.

Nie jestem echem dawnych dni,

Jestem tym, co jeszcze żyje w krwi.

Tagelharpa płacze w dolinie,

Nyckelharpa budzi wspomnienie.

Carnyx niesie wojenny znak,

A bas prowadzi przez czarny świat.

Nie klękam przed zimnem,

Nie uciekam przed burzą.

Moje blizny mówią więcej,

Niż tysiące pustych słów.

Bridge – Gardłowy śpiew

Oooo...

Raaa...

Hmmm...

Z ziemi...

Z lodu...

Z ognia...

Powracamy...

Final Drop

Męski:

Kto stoi mimo końca?!

Chór:

MY!

Męski:

Kto niesie ogień?!

Chór:

MY!

Razem:

Bo legenda nie umiera,

Gdy wojownik jeszcze oddycha.

Północ pamięta nasze imiona,

Wieczność słyszy nasze głosy.

Outro – Żeński szept

Kruki odlecą...

Śnieg przykryje ślady...

Ale pieśń wojownika...

Pozostanie...