Ciężar własnych słów (वर्ज़न 2)

Verse

Piąta rano, budzik krzyczy jak sąsiad z dołu

Zimna kawa w kubku, para gaśnie powoli

Zeszyt pełen kresek, każda kreska to dzień

Liczę straty w głowie, ale idę mimo tych scen

Blok osiedlowy szary, winda znowu nie działa

Schodzę po dziewięć pięter, dech mi ucieka z ciała

Kurtka przetarta w łokciach, buty pełne piachu

Nikt tu nie da forsy za litość ani za strachu

Zapisuję bary w telefonie po drodze do pracy

Szef pyta o wczoraj, ja mówię: dziś się nie tracę

Ludzie widzą chłopaka co dźwiga worki cementu

Ja widzę studio nocą, mikrofon, chwilę momentu

Pre-Chorus

Ile to jeszcze kroków, zanim ktoś usłyszy

Ile papierosów zgasło zanim dotarłem do ciszy

Ale ja czuję ten ciężar, on mnie nie zgina

Bo każde słowo co rzucam, to moja jedyna wygrana

Chorus

Niosę ciężar własnych słów, każdy wers to kilogram

Nie oddam go nikomu, sam go sobie wybieram

Beton pod stopami, ale głowa wysoko

Niosę ciężar własnych słów, choćby milę na oko

Verse

Druga noc bez snu, bit się grzeje na laptopie

Sąsiad puka w ścianę, ja podkręcam w słuchawkach głośniej

Matka pyta czy to się opłaca, mówię: jeszcze nie wiem

Ale czuję w klatce coś, co nie da się zamienić w gniew

Miasto zna mój cień, zna te same chodniki

Sklep na rogu, ten sam zapach starej muzyki

Wpłacam sto złotych za godzinę w studio

Wracam bez taksówki, licząc kroki jak radio

Nie mam jeszcze złota, mam papier zapisany

Rym za rymem buduję dom niewidzialny

To nie jest gra o klatę, to jest gra o oddech

Codziennie nowy rachunek, codziennie nowy pojedynek

Pre-Chorus

Ile to jeszcze kroków, zanim ktoś usłyszy

Ile papierosów zgasło zanim dotarłem do ciszy

Ale ja czuję ten ciężar, on mnie nie zgina

Bo każde słowo co rzucam, to moja jedyna wygrana

Chorus

Niosę ciężar własnych słów, każdy wers to kilogram

Nie oddam go nikomu, sam go sobie wybieram

Beton pod stopami, ale głowa wysoko

Niosę ciężar własnych słów, choćby milę na oko

Bridge

Kiedyś ktoś powiedział: rzuć to, to nie dla takich jak ty

Dziś ten sam głos milczy, gdy słyszy moje bity

Nie proszę o oklaski, nie szukam już wybaczeń

Ja tylko stawiam cegłę, tam gdzie inni widzą kraczek

To nie jest droga prosta, to jest droga moja własna

Każdy upadek uczy, każda blizna nie jest ciasna

Chorus

Niosę ciężar własnych słów, każdy wers to kilogram

Nie oddam go nikomu, sam go sobie wybieram

Beton pod stopami, ale głowa wysoko

Niosę ciężar własnych słów, choćby milę na oko