Ostatni Autobus O Północy (वर्ज़न 2)

Intro

(A door opens with a pneumatic hiss)

(Rain falling on an empty street)

(A distant engine rumbling through the night)

Verse 1

Ostatni autobus przyjeżdżał o północy,

Gdy miasto powoli zasypiało.

Żółte światło padało na chodnik,

A na przystanku stało tylko kilka osób.

Kierowca znał tę trasę od lat,

Każdy zakręt i każdą ulicę.

Wiózł ludzi po ciężkim dniu pracy,

Do mieszkań pełnych ciszy i świateł.

Siedziałem przy tylnej szybie,

Patrząc jak znikają znajome miejsca.

Każda ulica miała swoją historię,

Każdy przystanek swoje wspomnienie.

Pre-Chorus

Miasto milczało...

Silnik spokojnie pracował...

A droga prowadziła...

Do domu.

Chorus

(Full emotional blues-rock)

Ooo... ostatni autobus o północy...

Zabierz mnie jeszcze raz tamtą drogą.

Przez ulice pełne świateł,

Przez wspomnienia ukryte w oknach.

Nie był szybki...

Nie był nowy...

Ale znał wszystkie nasze historie.

Wiózł nas cicho...

Przez noc i życie.

Verse 2

(Music strips down, intimate baritone)

W pierwszym rzędzie siedział starszy człowiek,

Trzymał torbę i stare gazety.

Obok kobieta wracała z pracy,

Zmęczona po całym dniu.

Młody chłopak słuchał muzyki,

Patrząc przez szybę na miasto.

Każdy miał swoją drogę,

Każdy swoje niewypowiedziane słowa.

Dzisiaj autobusy są nowoczesne,

Ciche, szybkie i pełne ekranów.

Ale czasem brakuje tego uczucia,

Że wszyscy jechaliśmy razem.

Chorus

Ooo... ostatni autobus o północy...

Jeszcze słyszę dźwięk otwieranych drzwi.

Jeszcze widzę światła miasta,

Które odbijały się w szybie.

Nie tęsknię za starym autobusem...

Nie tęsknię za dawną drogą...

Tęsknię za chwilą,

Gdy każdy wracał gdzieś do domu.

Guitar Solo

(Harmonica like a lonely night journey)

Bridge

Jeden przystanek...

Jeszcze jeden...

Światła gasną...

Noc zostaje...

A człowiek nadal szuka...

Swojego miejsca.

Outro

(The bus drives away into the distance)

Ostatni autobus odjechał...

Ulica znów jest pusta...

Ale gdzieś w pamięci...

Nadal jedzie...

Przez moje dawne miasto.