Słodka Alchemia (वर्ज़न 2)

Intro

(The rustle of a plastic, crinkly bag of powdered milk being torn open)

Verse 1

Półki w sklepach straszyły pustką, tylko ocet rzędami stał na szkle

Zbliżały się moje urodziny, a w domu brakowało nawet podstawowych spraw

Matka wyciągnęła z szafki niebieską, cenną paczkę mleka w proszku

I kostkę twardej margaryny, na którą kupon z trudem zdobyć się dał

W emaliowanym garnku powoli topił się cukier i resztka ciemnego kakao

Zapach gęstej, słodkiej magii powoli wypełniał naszą małą kuchnię w bloku

Kruszyłem w dłoniach tanie herbatniki, sypiąc je prosto w tę lepką masę

Która miała stać się naszym własnym, domowym złotem pośród tego mroku

Pre-Chorus

Lizałem drewnianą łyżkę, parząc język gorącym, gęstym kremem

Gdy za oknem wieczorny deszcz zmywał szarość z betonowych ziem

Chorus

Ooo, rdzawy blues z domowego bloku czekoladowego!

Gdy z braku prawdziwych słodyczy tworzyliśmy coś tak wielkiego

Ta gęsta masa zastygająca w keksówce wyłożonej pergaminem

Była jak najsłodszy triumf nad tym trudnym, szarym rygorem i klinem

Mieliśmy tak niewiele, paczkę mleka w proszku i herbatników garść...

Dlaczego dziś przy pełnych półkach wciąż w sercach czujemy marznącą ziarn?

Verse 2

Mój ojciec wspominał niedawno z cichym, dumnym uśmiechem na twarzy

Jak w kolejce po paczkę margaryny stał od czwartej rano na mrozie

By matka mogła upiec na niedzielę ten nasz biedny, udawany tort

W czasach, gdy luksus mierzyliśmy w gramach, a szczęście – w rzadkiej prozie

Dziś kupujesz w markecie czekolady z całego świata, o każdym smaku

Belgijskie praliny, wymyślne desery, leżące bezczynnie w koszykach

A jednak żadna z nich nie smakuje tak, jak tamten twardy ukrojony plaster

W którym była miłość, cierpliwość i nadzieja zamknięta w naszych krzyżykach

Chorus

Ooo, rdzawy blues z domowego bloku czekoladowego!

Gdy z braku prawdziwych słodyczy tworzyliśmy coś tak wielkiego

Ta gęsta masa zastygająca w keksówce wyłożonej pergaminem

Była jak najsłodszy triumf nad tym trudnym, szarym rygorem i klinem

Mieliśmy tak niewiele, paczkę mleka w proszku i herbatników garść...

Dlaczego dziś przy pełnych półkach wciąż w sercach czujemy marznącą ziarn?

Guitar Solo

(Screaming tube distortion, long crying bends, dramatic delays)

(Harmonica and accordion weave together, warm, sweet, and deeply nostalgic)

Bridge

Masa powoli tężeje w lodówce „Silesia”...

Matka kroi blok na cienkie, równe plasterki, dbając o każdy kawałek.

Białe grudki mleka błyszczą w ciemnej, słodkiej mozaice.

„Spróbuj, synek... wyszedł idealnie” – mówi cicho.

I nagle ta ciasna kuchnia staje się najbogatszym miejscem...

Na całej tej ziemi.

Outro

Słodki pył z niebieskiej paczki.

Zapach kakao na ciepłej dłoni.

Smak, którego nie kupisz już nigdzie.

Został tylko ten rdzawy blues...

I ten najsłodszy moment w nas.

End