Kolejka po światło II (वर्ज़न 2)

Verse

Blok trzynasty, okno matki, zegarek stoi w miejscu,

dwudziesta pierwsza czterdzieści siedem, licznik czeka na iskrę.

Świeca kapie na zeszyt, cień rysuje litery,

sąsiad z góry stuka w rurę, jakby wiedział, ile jeszcze.

Radio milczy, telewizor jak czarna skrzynia,

antena na dachu liczy gwiazdy zamiast programu.

Ktoś na klatce mówi cicho: zaraz dają prąd,

cały blok wstrzymuje oddech, patrzy w jeden punkt.

Pre-Chorus

Czy dziś zapali się choć jedno piętro?

Czy matka doliczy do setnej sekundy?

Stoimy w ciemności, każdy z nas ma numer,

kto pierwszy zobaczy światło, ten wygrywa noc.

Chorus

Kolejka po światło, stoimy pod prąd,

kolejka po światło, zegar liczy w tył.

Cały blok bez tchu, w oknach nasza wiara,

kolejka po światło - to jest nasza msza.

Verse

Tramwaj siedemnaście staje ciemny na przystanku,

motorniczy pali papierosa, patrzy w niebo bez planu.

Ja z zeszytem pod pachą, ślizgam się po lodzie,

licząc okna bloku jak różaniec po zachodzie.

Pamięć jak stary modem - łączy się powoli,

trzeszczy, zrywa, wraca, nim cokolwiek powie.

Matka mówi: cierpliwość, chłopcze, to nie wieczność,

w Polsce światło przychodzi, kiedy traci pewność.

Pre-Chorus

Czy dziś zapali się choć jedno piętro?

Czy ojciec zdąży wrócić, nim zgaśnie znów?

Stoimy w ciemności, każdy z nas ma numer,

kto pierwszy zobaczy światło, ten wygrywa noc.

Chorus

Kolejka po światło, stoimy pod prąd,

kolejka po światło, zegar liczy w tył.

Cały blok bez tchu, w oknach nasza wiara,

kolejka po światło - to jest nasza msza.

Bridge

Dziś światło pali się bez przerwy, dzień i noc,

a ja wciąż stoję przy oknie, czekam, aż coś drgnie.

Brakuje mi ciemności, w której mieliśmy się znaleźć,

brakuje kolejki, co uczyła nas czekać razem.

Chorus

Kolejka po światło, stoimy pod prąd,

kolejka po światło, zegar liczy w tył.

Cały blok bez tchu, w oknach nasza wiara,

kolejka po światło - to jest nasza msza.