Córka kapitana (वर्ज़न 2)

Verse

Kapitana nazywają mądrutką szóstką, bo sama steruje już statekiem.

Dziadek trzymał w rękawiczkach skrzypnięty sztylet, tatusiówkę z trupami

Babcia mówiła: Niech krew na morzu się nie rozlepia.

On twierdził: Kto płynie, ten ma prawo do pływania

Pre-Chorus

Kto byś chciała, żeby cię pilnował?

Czy mężczyzna albo może córka?

Verse 2

Papcio zmarł na pokładzie pod gwiazdą w białych sznurkach.

Łza spadła do rejestru, a kotek zaczął wrzeć.

Mamę wołały trzy siostry: Kapitana! Kapitana!

Babcia mówiła: Niech stery przejmie sama córka.

Pre-Chorus

Kto byś chciała, żeby cię pilnował?

Czy mężczyzna albo może córka?

Verse 3

Dziadek z trupami w śpiączce w dawnych szpitalach narośli krew na kamieniu.

Tatusia pochowany pod morzem, a babcia chowała ciekłe buty.

Córka mówi: Niech trup to moje dziedzictwo.

Zostaje sama, a nie ma już nic do zrobienia

Chorus

Hej ho kapitanie szóstkę!

Niech wyruszy twoja flota!

Błysk gromu na twoich policzkach.

Córka kapitana płynie same w morze

Verse 4

Skrzypnięty sztylet wraca do rękawiczek, trup pod gwiazdą nie ma już z nami.

Babcia mówi: Niech krew na morzu się rozlepia.

Córka twierdzi: Kto płynie ten ma prawo do pływania.

Łza spadła do rejestru, a kotek zaczął wrzeć

Pre-Chorus

Kto byś chciała, żeby cię pilnował?

Czy mężczyzna albo może córka?

Verse 5

Dziadek trzyma w rękawiczkach ten sam sztylet z pamiętnika narośli.

Mamie wołały siostry: Kapitana! Kapitana!

Pre-Chorus

Kto byś chciała, żeby cię pilnował?

Czy mężczyzna albo może córka?