Ostatni tramwaj do Nowej Huty II (वर्ज़न 4)

Verse

Piąta trzydzieści, zajezdnia jeszcze śpi,

kontrolka mruga, silnik chrapie jak stary pies.

Wkładam czapkę, numer osiem na klapie,

dwadzieścia lat tej trasy trzymam w garści jak bilet.

Kominy Huty dymią tak jak zawsze o świcie,

robotnicy z bańkami na mleko stoją w rzędzie.

Ktoś mówi, że to kurs ostatni, zajezdnię zamykają,

że jutro spiszą mnie na złom razem z wagonem.

Pre-Chorus

Czy ktoś zapamięta ten zgrzyt szyn na zakręcie?

Czy ktoś policzy, ile razy stawałem na Alei Róż?

Bo ja już nie wiem, gdzie kończy się trasa,

a gdzie zaczyna cisza po fabryce.

Chorus

Jadę sam - ostatni tramwaj do Nowej Huty,

zabieram cień hali i zapach smaru na dłoniach.

Jadę sam - ostatni tramwaj do Nowej Huty,

i wiem, że po mnie pojedzie już tylko pustka.

Verse

Dyspozytor melduje, że trasa numer cztery

od jutra kończy bieg na pętli Kombinat.

W kieszeni zdjęcie żony sprzed lat dwudziestu,

stała tu, gdy ten szlak wiózł nas jeszcze do domu.

Neon "Bar Mleczny" gaśnie, jak zawsze o dziesiątej,

kasjerka macha ręką, choć nikt już nie wsiada.

Radio w kabinie łapie tylko szum i ciszę,

jakby miasto samo zapomniało mej nazwy.

Pre-Chorus

Czy ktoś zapamięta ten zgrzyt szyn na zakręcie?

Czy ktoś policzy, ile razy stawałem na Alei Róż?

Bo ja już nie wiem, gdzie kończy się trasa,

a gdzie zaczyna cisza po fabryce.

Chorus

Jadę sam - ostatni tramwaj do Nowej Huty,

zabieram cień hali i zapach smaru na dłoniach.

Jadę sam - ostatni tramwaj do Nowej Huty,

i wiem, że po mnie pojedzie już tylko pustka.

Bridge

Może ktoś kiedyś znajdzie ten bilet w kurzu,

przeczyta datę, policzy strefy, nic nie zrozumie.

A ja przez chwilę byłem panem t