Stary Pociąg O Poranku (वर्ज़न 2)

Intro

(A distant train whistle in the fog)

(Metal wheels slowly beginning to turn)

(A newspaper unfolding on a wooden bench)

Verse 1

O świcie na dworcu stał stary pociąg,

Pokryty rosą i poranną mgłą.

Lampy świeciły nad pustymi torami,

A miasto budziło się powoli.

Ludzie trzymali małe walizki,

W dłoniach bilety i stare zdjęcia.

Każdy jechał swoją historią,

Każdy zostawiał kawałek siebie.

Pamiętam zapach kawy na peronie,

Głos konduktora w zimnym powietrzu.

Dźwięk zamykanych drzwi wagonu,

Który oznaczał początek drogi.

Pre-Chorus

Nie wiedziałem wtedy...

Że niektóre podróże...

Zostają dłużej...

Niż miejsca, do których prowadzą.

Chorus

(Full emotional blues-rock)

Ooo... stary pociąg o poranku...

Zabierz mnie jeszcze raz przez tamte lata.

Przez dworce pełne pożegnań,

Przez okna pełne wspomnień.

Nie był szybki...

Nie był nowy...

Ale niósł ludzi...

Do ich małych światów.

Verse 2

(Music strips down, intimate baritone)

W jednym wagonie siedział młody chłopak,

Marzył o mieście za daleką granicą.

Naprzeciw starszy człowiek milczał,

Patrząc na krajobraz za szybą.

Dwie różne drogi, dwa różne życia,

Jedna chwila podzielona ciszą.

Pociąg jechał przez pola i lasy,

Zabierając ludzi tam, gdzie musieli iść.

Dzisiaj podróże są szybsze,

Bilety mieszczą się w telefonie.

Ale czasem brakuje tego momentu,

Gdy droga miała własną duszę.

Chorus

Ooo... stary pociąg o poranku...

Jeszcze słyszę gwizd na stacji.

Jeszcze widzę parę z lokomotywy,

I ludzi stojących na peronie.

Nie tęsknię za torami...

Nie tęsknię za wagonami...

Tęsknię za chwilą,

Gdy każda podróż była przygodą.

Guitar Solo

(Harmonica like a distant train whistle)

Bridge

Jeden tor...

Drugi tor...

Jedna droga...

Tysiące historii.

Pociąg odjeżdża...

Ale wspomnienia zostają.

Outro

(The train disappears into the fog)

Peron zostaje pusty...

Mgła przykrywa tory...

A gdzieś daleko...

Nadal jedzie...

Ten stary pociąg.