Midnight Solstice (वर्ज़न 2)

Intro

W ciemności godzina czwarta

Przed świtem który nigdy nie przyjdzie

Verse

Siedziałem na gumoleum w kuchni babci gdzie światło padało przez szparę

Paznokcie krwawiące od drucianej szczotki co czyszczę każdy czwartek

Duralex w dłoni mleczny szklany gdzie herbata stygnęła na czarnym stole

Migdały na spodeczku z kartonowego pudła co ukryty był za chleba

Zwałem trój się w kącie jak zwoje drutu co ojciec przechowywał na zimę

Ciepło mojego ciała coraz mniejsze choć piec żarzył się czerwienią

Pre-Chorus

Wszystko się tuli do siebie w tym pokoju

Wszystko czeka gdy nikt nie patrzy

Chorus

O pół do piątej świat się kończy

O pół do piątej nic już się nie liczy

O pół do piątej jestem sám z przeszłością

O pół do piątej przeszłością

Verse

Pocierałem oczy paznokciami co są czarne od grafitu do rysowania

Słyszałem jak ciotka chodzi na piętrze krokami co nie dotykają drewna

Papier gazetowy rozwinął się na podłodze zapachy drukarni i tłuszczu

Butelka mleka stała w oknie jak strażnik nocy i głosu co nigdy nie przyjdzie

Moje pokolenie narodziło się z drucianą szczotką w ustach

Uczyliśmy się ciszy zanim poznaliśmy słowa

Pre-Chorus

Wszystko się tuli do siebie w tym pokoju

Wszystko czeka gdy nikt nie patrzy

Chorus

O pół do piątej świat się kończy

O pół do piątej nic już się nie liczy

O pół do piątej jestem sam z przeszłością

O pół do piątej przeszłością

Bridge

A może to nie był czas który umarł

Może to my się stawaliśmy kamieniem powoli

Każdy przedmiot co dotykaliśmy

Uczył nas jak być obojętnym na światło

Outro

W ciemności godzina czwarta

Każdą noc wracam tam gdzie jestem mały

Gdzie duralex pachnie jak domem

Gdzie druciana szczotka czeka na moją dłoń