Osiedle na wschodzie słońca (वर्ज़न 2)

Verse

Blok szósty, jedyny, co słońce wschodzi wprost w okna,

matka budzi mnie o piątej: "dzisiaj chleb, synku, dojdzie".

Numer osiemnaście, atrament rozmyty na dłoni,

stoimy pod budką Ruchu, gdzie niebo się zapłoni.

Pani Zosia z parteru liczy głowy, nie ziarna,

chlebowóz się spóźnia, jak każdej wiosny, uparta.

Blask pełznie po rynnach, zanim dotknie kromki,

a ja trzymam swój numer, twardszy niż wszystkie zamki.

Pre-Chorus

Czy zdążymy po bochenek, nim zamkną drzwi na klucz?

Czy słońce, co tu wschodzi, kogoś jeszcze wzruszy?

Liczę światła w oknach, jak ojciec liczy zmiany,

byle starczyło chleba, zanim blok się obudzi cały.

Chorus

Osiedle na wschodzie słońca, a w kolejce chłodno,

Osiedle na wschodzie słońca, budzi się powolno.

Osiedle na wschodzie słońca, chleb i cień, i mgła,

a słońce wschodzi tylko dla tych, co stoją od piąta.

Verse

Dziś budka Ruchu zamkn