Ogień w kostce 2 (वर्ज़न 2)

Verse 1

Stary blok już nie staje na swoich kolanach

Cień miasteczka rośnie z każdym półroczem

Gra w podwórku to jedyne co zostaje (co zostaje)

Trzydziestki, trzydzieści lat i niczego więcej nie ma

Sąsiadka mówiła o moim ojcu jako o legendzie

Że zrobił karierę w warsztacie przy ulicy 4-a

Ja tylko chcę być kimkolwiek inny (inny) niż on

Chociaż te same kamienice, ten sam niebieski neon

Pre-Chorus

Mój los to nie jego, mój los jest inny (żeby kiedyś...)

Wiem jakie rysy ja mam w oczach własnych (własnych)

Verse 2

Trzydzieści pierwsze lata pochłaniały każdy grosz

Próbowałem go zrobić sam, choć wiem że to śmieszny kosz

Książeczki w kieszeni za dwa i pół roku

Tysiąc plus podatków, ale nic więcej nie ma

Ojciec znowu miał te same rysy w oczach własnych (własnych)

Mówiłem mu, żebym chciał go być inny

Chorus

Ogień w kostce 2

Pierwsza trzydzieści, nikt mi jeszcze nie ufa

Grając na podwórku kocha się bardziej niż ma (kocha się bardziej)

Żeby kiedyś zostałem kimkolwiek inny (żeby kiedyś...

Verse 3

Wchodzi mój syn do szatni, ubiera koszulkę w ojcu

Prywatnie zwraca twarzą podczas pierwszego meczu na stadionie (mechu)

Zostaje tam gdzie myśmy byli

Siedzi przy stoliku, po towarzyskim turnieju (turniej)

Chorus

Ogień w kostce 2

Pierwsza trzydzieści, nikt mi jeszcze nie ufa

Grając na podwórku kocha się bardziej niż ma (kocha się bardziej)

Żeby kiedyś zostałem kimkolwiek inny (żeby kiedyś...

Bridge

To nie jest o tym że mam jakiś szczęście (szczęście)

Jest to o tym, że już mój syn gra o siebie (o siebie)

Chorus

Ogień w kostce 2

Pierwsza trzydzieści, nikt mi jeszcze nie ufa

Grając na podwórku kocha się bardziej niż ma (kocha się bardziej)

Żeby kiedyś zostałem kimkolwiek inny (żeby kiedyś...

Outro

Zostałem tym ojcem, tym który nie ufa

Ten któremu nie dają nic tylko grę