Światło na Starej Ulicy

Intro - spoken, old radio voice, rain, railway ambience

Tu mówi nocna zmiana...

Miasto śpi.

Ale fabryczne światła

jeszcze pamiętają nasze twarze.

Verse 1

O szóstej rano dzwonił budzik,

Zanim zdążył obudzić się świat.

Ojciec zakładał starą kurtkę,

I znikał za drzwiami od lat.

Na stole chleb i zimna kawa,

W radiu wiadomości sprzed dnia.

Matka szeptała: "wróci późno",

Bo znała ten ciężar jak ja.

Pod blokiem rosły nasze marzenia,

Między trzepakiem a cieniem bram.

Nie mieliśmy wiele do stracenia,

Ale mieliśmy swój własny świat.

Pre-Chorus - harmonica crying, guitar build

I tylko deszcz...

I tylko wiatr...

Znały wszystkie nasze sny.

Bo każdy mur...

Każdy schodek...

Nosił ślady naszych dni.

Chorus - huge guitars, raspy baritone

Nie zgaśnie światło na tej ulicy,

Dopóki pamięć jeszcze trwa.

Nie znikną twarze z tych starych zdjęć,

Nie zabierze ich żaden czas.

Między rdzą a neonowym światłem,

Między fabryką a snem,

Jest takie miejsce na tym świecie,

Gdzie zawsze znajdę siebie.

Verse 2

Na dworcu pachniało żelazem,

Parą, deszczem i pożegnaniem.

Jedni jechali szukać jutra,

Inni zostali ze swoim miastem.

Stare wagony stoją cicho,

Jak ludzie po ciężkich dniach.

Rdza przykryła ich historię,

Ale nie przykryła nas.

Akordeon płacze za ścianą,

Harmonijka odpowiada mu.

Gitara krzyczy przez wzmacniacz,

Jak głos utraconych snów.

Bridge - half spoken, minimal beat, deep voice

Mówili:

"To już przeszłość."

Ale przeszłość ma zapach deszczu.

Ma dźwięk pociągu o północy.

Ma głos ludzi,

którzy nigdy nie przestali wierzyć.

Final Chorus - choir, massive drums, distorted guitar

Nie zgaśnie światło na tej ulicy,

Choć tyle okien poszło w cień.

Bo każde serce zostawia ślad,

Nawet gdy milczy cały dzień.

Między rdzą a neonowym światłem,

Między betonem i mgłą,

Nadal śpiewa stara harmonijka,

Nadal prowadzi nasz dom.

Outro - fading harmonica, factory whistle, rain

Zmiana skończona...

Pociąg odjechał...

Neony gasną...

Ale miasto...

Jeszcze śni.