Stary Zakład Fryzjerski (έκδοση 2)

Intro

(A small bell above the entrance: "Ding...")

(Scissors slowly cutting hair)

(A vintage radio playing quietly in the corner)

Verse 1

Przy ulicy stał mały zakład fryzjerski,

Z szybą zaparowaną od zimowych dni.

Na drzwiach wisiał stary szyld,

Który pamiętałem od dziecięcych lat.

W środku pachniało wodą kolońską,

Drewnem, mydłem i dawnym czasem.

Krzesło skrzypiało przy każdym ruchu,

A lustro znało tysiące twarzy.

Fryzjer znał historie miasta,

Choć nie pytał nigdy za dużo.

Kilka słów podczas strzyżenia,

Potrafiło poprawić cały dzień.

Pre-Chorus

Kilka ruchów nożyczek...

Kilka prostych zdań...

A człowiek wychodził...

Lżejszy niż wcześniej.

Chorus

(Full emotional blues-rock)

Ooo... stary zakład fryzjerski...

Jeszcze widzę światło w oknie.

Tam zmieniały się fryzury,

Ale ludzie zostawali tacy sami.

Nie było wielkich salonów...

Nie było luksusowych wnętrz...

Było lustro...

I człowiek po drugiej stronie.

Verse 2

(Music strips down, intimate baritone)

Pamiętam pierwszą wizytę u fryzjera,

Gdy siedziałem na wysokim fotelu.

Peleryna była za duża,

A nogi nie dotykały podłogi.

Ojciec siedział obok i czekał,

Rozmawiając spokojnie z fryzjerem.

Dwa pokolenia przy jednym lustrze,

Jedna chwila zapisana w pamięci.

Dzisiaj wszystko jest szybsze,

Wizyty zapisane przez telefon.

Ale czasem brakuje miejsca,

Gdzie rozmowa była częścią usługi.

Chorus

Ooo... stary zakład fryzjerski...

Jeszcze słyszę dźwięk nożyczek.

Jeszcze widzę stare lustro,

Które odbijało nasze lata.

Nie tęsknię za krzesłem...

Nie tęsknię za starym szyldem...

Tęsknię za ludźmi,

Którzy tworzyli te miejsca.

Guitar Solo

Bridge

(Only scissors and radio static)

Cięcie...

Szum...

Spojrzenie w lustro...

I nagle człowiek widzi,

Że czas też go zmienił.

Outro

(The barber shop door closes softly)

Zakład może zniknąć...

Szyld może spaść...

Ale wspomnienia...

Nadal odbijają się...

W starym lustrze.