Między rdzą a neonem

Intro - spoken, over distant factory whistle

Słyszysz?

To nie syrena.

To miasto przypomina,

że jeszcze oddycha.

Verse 1

Bloki rosły szybciej niż marzenia

Każde okno znało czyjeś imię

Farba schodziła razem z obietnicą

A deszcz zmywał tylko kurz

Na przystanku stała cała ulica

Nikt się nie spieszył do szczęścia

Bo szczęście miało drugą zmianę

I wracało dopiero po zmroku

Pre-Chorus

Ojciec mówił: "wytrzymaj jeszcze trochę"

Matka mówiła: "tak już jest"

A radio grało o lepszym jutrze

Które ciągle gubiło adres

Chorus - powerful, gritty, anthemic

Między rdzą a neonem

Został tylko nasz głos

Między dymem a ciszą

Jeszcze niesie nas los

Choć fabryki dawno zamilkły

Słychać je w naszych snach

Bo nie da się zgasić miasta

Które płonie w ludziach, nie w światłach

Verse 2

Pamiętam dłonie pachnące smarem

I kieszenie pełne drobnych monet

Pierwszą miłość pod klatką numer cztery

I ostatni autobus do domu

Potem przyszły kolorowe szyldy

Nowe słowa i nowe ceny

Ale stare serca biły tak samo

Tylko trochę ciszej niż kiedyś

Pre-Chorus

Nie wszystko można kupić

Nie wszystko można sprzedać

Są ulice, które nosisz w sobie

Choć dawno zmieniły nazwę

Bridge - half spoken, harmonica answers

Jeżeli kiedyś wrócę

Nie szukaj mnie w mapach

Szukaj mnie

W zapachu mokrego betonu...

W dźwięku harmonijki...

W pierwszym gwizdku o świcie...

Final Chorus - huge, choir, distorted guitars

Między rdzą a neonem

Nadal stoi mój dom

Choć czas zabrał pół miasta

Nie zabrał naszych rąk

Między rdzą a neonem

Jeszcze śpiewa ten blues

Dopóki pamięć oddycha

Dopóty wraca tu

Outro - fading harmonica, distant train, factory ambience

Fabryczny gwizdek milknie...

Neony gasną...

A miasto...

Jeszcze nie powiedziało ostatniego słowa.