Jeszcze Jedna Niedziela (έκδοση 2)

Intro – spoken, cassette hiss, church bells far away, rain beginning

Gdyby człowiek wiedział,

że coś dzieje się po raz ostatni...

Przytuliłby mocniej.

Posiedziałby dłużej.

Nie spieszyłby się do jutra.

---

Verse 1

Mama od rana mieszała rosół,

Para tańczyła nad starym garnkiem.

Ojciec czytał gazetę przy oknie,

Udając, że odpoczywa.

Radio cicho grało w kuchni,

Zapach ciasta wypełniał dom.

Za oknem dzieci grały w piłkę,

Jakby świat miał nigdy się nie skończyć.

Nikt nie robił zdjęć.

Nikt nie mówił:

„Zapamiętaj tę chwilę.”

Bo kto mógł wiedzieć,

że zwykła niedziela

stanie się najdroższym wspomnieniem?

---

Pre-Chorus – harmonica crying

Czas nie ostrzega.

Po prostu...

Pewnego dnia

wszystko wydarza się

po raz ostatni.

---

Chorus – powerful, emotional

Jeszcze jedna niedziela...

Jeszcze jeden wspólny obiad.

Jeszcze głos mamy

z drugiego pokoju.

Jeszcze śmiech ojca,

który odbija się od ścian.

Oddałbym wszystko...

Za jeszcze jedną

taką niedzielę.

---

Verse 2

Po obiedzie ojciec wyszedł na balkon,

Patrzył długo na nasze osiedle.

Mówił:

„Ale te dzieci szybko rosną.”

Nie wiedziałem,

że mówi też o mnie.

Mama schowała ciasto do kredensu,

„Na jutro” – powiedziała z uśmiechem.

To „jutro” przyszło.

Ale już nigdy

nie smakowało tak samo.

Lata minęły cicho,

Jak pociąg odjeżdżający nocą.

Dopiero kiedy zabrakło ich przy stole,

Zrozumiałem,

jak głośna potrafi być cisza.

---

Bridge – half spoken, accordion, harmonica solo

Nie tęsknię...

Za pustymi sklepami.

Za kolejkami.

Za tamtym światem.

Tęsknię...

Za ludźmi,

którzy ten świat

zamieniali w dom.

---

Final Chorus – choir, strings, slow guitar solo

Jeszcze jedna niedziela...

Niech rosół znowu pachnie w kuchni.

Niech ojciec powie:

„Jak w pracy?”

Niech mama poprawi obrus,

jak robiła to zawsze.

Niech przez chwilę

czas zapomni...

że umie zabierać ludzi.

---

Outro – harmonica, ticking clock, rain

Dzisiaj...

Na stole stoją te same talerze.

Tylko...

Krzesła są jakieś

bardziej puste.